اختصاصی بسپار/ آب آینده آمادهسازی سطح را شکل میدهد
گروه ترجمه و تولید محتوا در بسپار/ایران پلیمر شن پاشي و آب پاشي هر دو از فرآیندهای طبیعی فرسایش که پیش از نوآوریهای انسانی وجود داشت، ناشی میشوند. فرآیند ابتدایی شن پاشي در دهه ۱۸۷۰ توسعه یافت و از آن زمان برای تیز کردن ابزارها، حکاکی، تمیز کردن و فرسایش سطوح استفاده شده است. تا دهههای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، پیشرفتهایی صورت گرفت که آب پاشي را به گزینهای ایمنتر تبدیل کرد.
در سالهای اخیر، آب پاشي برای کاربردهای آمادهسازی سطح محبوبیت بیشتری پیدا کرده است. این روش نسبت به شن پاشي، پروفایل سطحی بهتری را ارائه میدهد، دسترسی آسانتری به مواد فراهم میآورد و تمیزکاری ایمنتری را انجام میدهد. اکنون، بسیاری از پیمانکاران آب پاشي را ترجیح میدهند، اما چرا باید این تغییر را اعمال کرد؟
پروفایل سطحی
هم شن پاشي و هم آب پاشي پوششها وپوشرنگها را تجزیه میکنند. شن پاشي، سطحی به نظر صاف ایجاد میکند اما قلههای میکروسکوپی را باقی میگذارد که آلایندهها و ذرات ساینده را به دام میاندازد و سطح پیوند برای پوششهای جدید را کاهش میدهد.
از طرف دیگر، آب پاشي پروفایل سطحی اصلی را حفظ کرده و ذرات یا آلایندهها را به دام نمیاندازد. آب با فشار بالا پوششها را جدا میکند و پیوند بهتری برای لایههای بعدی ایجاد میکند.
دسترسی به مواد
مواد مورد استفاده در شن پاشي میتوانند پرهزینه و مضر برای سلامت و محیط زیست باشند. بهعنوان مثال، ماسههای ساحلی، رودخانهای و سیلیس بلوری بهدلیل خطرات بهداشتی، از جمله طبقهبندی بهعنوان ماده سرطانزای گروه 1، اغلب ممنوع هستند. مواد جایگزینی مانند کرههای شیشهای، گریت فولادی و سرباره مس میتوانند به ازای هر پوند، تا 5 دلار هزینه داشته باشند که هزینههای قابل توجهی را به پروژهها اضافه میکند.
آب پاشي معمولاً هزینههای مواد را حذف میکند. تأسیسات معمولاً آب و سیستمهای بازیافت را تأمین میکنند که هزینههای مربوط به مواد و دفع زباله را کاهش میدهند. علاوه بر این، آب، غبار را کاهش میدهد که ایمنی اپراتورها را بهبود میبخشد.
روندهای محیطی
مواد مورد استفاده در شن پاشي اغلب شامل مواد خطرناکی مانند سیلیس، آلومینیوم و مس هستند. علیرغم تلاشهای کاهش اثرات مانند محفظههای انفجار و پردههای آبی، شنپاشي ذرات آلودهای تولید میکند که نیاز به دفع ایمن دارند و این امر هزینهها و اثرات زیستمحیطی را افزایش میدهد.
آب پاشي، آلایندههای هوابرد را به حداقل میرساند و پاکسازی را آسانتر میکند. مواد آلوده در آب به دام میافتند که میتوان آنها را فیلتر و استفاده کرد. این امر آسیب زیستمحیطی و هزینههای دفع را کاهش میدهد.
ملاحظات برای آب پاشي
در حالی که واحدهای آب پاشي پیشرفته، گرانتر از تجهیزات شن پاشي هستند، هزینههای عملیاتی پایینتر، آنها را به سرمایهگذاری ارزشمندی تبدیل میکند. یک واحد معمولی شامل یک تریلر، پمپ، شلنگها، تفنگها و نازلها است و برخی از آنها دارای مخازن آب داخلی برای تأمین مداوم هستند.
انتخاب تجهیزات مناسب، حیاتی است. پمپهایی با تنظیمات فشار قابل تنظیم و شلنگهای رنگی استاندارد شده، سازگاری و ایمنی را تضمین میکنند. سازههای بلندتر ممکن است از سیستمهای خودکار مانند حاملهای مغناطیسی برای تمیزکاری مؤثر بهرهمند شوند.
نتیجهگیری
آب پاشي یک جایگزین ایمنتر و دوستدار محیطزیست برای شنپاشي ارائه میدهد. با توجه به قوانین روزافزون محدودکننده در مورد شنپاشي، پیمانکاران باید آبپاشي را در نظر بگیرند تا به بهترین سطح آمادهسازی برسند و در عین حال هزینهها و اثرات زیستمحیطی را کاهش دهند.
مهندس معصومه کاویانی دارانی، دانشجو دکتري مهندسی رنگ، پژوهشگاه رنگ
