اختصاصی بسپار/ بازار لاستیک پلی‌سولفید تا ۲۰۳۰ از مرز ۵۷۰ میلیون دلار می‌گذرد
بسپار/ ایران پلیمر بازار جهانی لاستیک پلی‌سولفید (Polysulfide Rubber) با تکیه بر کاربردهای تخصصی در صنایع هوافضا، ساختمان، دریایی و فراورش مواد شیمیایی در مسیر رشد قرار دارد. بر اساس گزارش Research and Markets، ارزش این بازار که در سال ۲۰۲۴ حدود ۴۷۱.۵ میلیون دلار برآورد شده، تا سال ۲۰۳۰ به ۵۷۲.۹ میلیون دلار خواهد رسید؛ رشدی معادل ۳.۳ درصد در سال.
ویژگی اصلی لاستیک پلی‌سولفید، ترکیبی از مقاومت شیمیایی زیاد، نفوذپذیری کم در برابر سوخت، انعطاف‌پذیری در دمای کم و چسبندگی مناسب است. همین ویژگی‌ها باعث شده این ماده بیش‌تر در کاربردهایی استفاده شود که درزبندی طولانی‌مدت در محیط‌های دشوار اهمیت دارد.
از مخزن سوخت هواپیما تا نمای ساختمان
در صنعت هوافضا، پلی‌سولفید در درزبند مخازن سوخت، واشر پنجره‌ها و اتصالات بدنه هواپیما کاربرد دارد و می‌تواند کارکرد خود را در محدوده دمایی حدود ۵۵- تا ۱۲۰+ درجه‌ی سلسیوس حفظ کند. چسبندگی به آلومینیوم و چندسازه‌ها نیز از مزایای آن در این صنعت است.
در ساختمان، درزبندهای پلی‌سولفیدپایه برای نماها، شیشه‌کاری و درزهای انبساطی، به‌ویژه در ساختمان‌های بلند و سازه‌های در معرض شرایط جوی، استفاده می‌شوند. صنایع دریایی، نفت و گاز، خودرو و زیرساخت‌های عمرانی نیز از دیگر بازارهای این لاستیک برای درزبندی در تماس با سیالات خورنده یا محیط‌های ساحلی و پرفشار هستند.
نوع مایع سریع‌تر رشد می‌کند
بخش لاستیک پلی‌سولفید مایع سریع‌تر از نوع جامد در حال رشد است. ارزش این بخش با رشد سالانه ۴ درصدی تا سال ۲۰۳۰ به حدود ۴۰۰.۱ میلیون دلار خواهد رسید، در حالی که نرخ رشد سالانه نوع جامد حدود ۱.۹ درصد پیش‌بینی شده است.
از نظر جغرافیایی، ارزش بازار آمریکا در سال ۲۰۲۴ حدود ۱۲۸.۵ میلیون دلار برآورد شده است. در مقابل، چین با نرخ رشد سالانه ۶.۳ درصد یکی از بازارهای سریع‌الرشد خواهد بود و انتظار می‌رود ارزش بازار آن در سال ۲۰۳۰ به ۱۱۴.۳ میلیون دلار برسد.
فرمول‌بندی‌های جدید برای درزبندهای پیشرفته
تحولات فنی نیز به توسعه کاربردهای پلی‌سولفید کمک کرده‌اند. پیشرفت در آمیزه‌سازی و شیمی پخت امکان کنترل دقیق‌تر مدول، کشامد، زمان پخت و مقاومت شیمیایی را فراهم کرده است.
سامانه‌های دوجزئی RTV و نمونه‌های تک‌جزئی با پخت سریع‌تر در حضور رطوبت، زمان اجرای درزبندها را کاهش داده‌اند. بهینه‌سازی پرکننده‌ها، نرم‌کننده‌ها و سازگارکننده‌ها نیز چسبندگی به فلزات، چندسازه‌ها و پلاستیک‌های مهندسی را بهبود داده است.
در کنار این تحولات، کاهش حلال و انتشار ترکیبات آلی فرار (VOC)، توسعه گزینه‌های بدون هالوژن و فتالات و هم‌چنین درزبندهای ترکیبی پلی‌سولفید-اپوکسی و پلی‌سولفید-پلی‌یورتان از مسیرهای توسعه این بازار هستند.
در بازاری که رشد حجمی آن به نسبت آرام است، به نظر می‌رسد مزیت اصلی پلی‌سولفید هم‌چنان در همان حوزه‌ای باقی بماند که جای‌گزینی مواد دشوارتر است: درزبندی بادوام در محیط‌های شیمیایی، گرمایی و عملیاتی سخت.
