اخبار

اختصاصی بسپار/توسعه نرم‌کننده‌ها مسیر ماندگاری را دنبال می‌کند

گروه ترجمه و تولید محتوا در بسپار/ایران پلیمر   تولیدکنندگان نرم‌کننده‌ تمایل دارند از مواد شیمیایی برپایه ارتوفتالات‌ها با وزن مولکولی کم دور شوند و به سمت مواد جایگزین ایمن‌تر، به ویژه برای مصارف (کاربردهای) مصرفی و پزشکی پیش روند. در این مقاله، نوآوری ها در تولید نرم کننده های ماندگار (sustainable) آورده شده است.

صنعت نرم‌کننده‌های PVC کار روی توسعه و استفاده از جایگزین ها برای نرم‌کننده‌های بر پایه ارتوفتالات با وزن مولکولی کم (LMW) را ادامه می‌دهد، که یک کار بسیار تاثیرگذار انجام می دهد، اما با افزایش محدودیت‌های نظارتی روبه‌رو است. امروزه، ارتوفتالات‌ها با وزن مولکولی بالا (HMW) و یک گروه از جایگزین‌های غیر ارتوفتالاتی که شامل نرم‌کننده‌های پایه زیستی هستند، استفاده می‌شوند.
اروپا در تغییر مسیر از فتالات‌ها با وزن مولکولی کم پیشتاز است. برخی از فتالات‌ها با وزن مولکولی کم مانند بنزیل بوتیل فتالات(BBP) ، دی‌بوتیل فتالات (DBP)، دی‌ایزوبوتیل فتالات (DIBP) و دی‌اتیل هگزیل فتالات (DEHP) با قرارگیری در پیوست XIV فهرست مجاز در قانون REACH به دلیل اثرات بر تولیدمثل (reproductive) به عنوان گروه ۱B محدود شده‌اند. در نتیجه، امروزه تولید و استفاده از فتالات‌ها با وزن مولکولی کم در اروپا بسیار محدود شده است و مطالعات پایش زیستی (biomonitoring) کاهش چشم گیری از این وضعیت را نشان می‌دهد.
یک محدودیت اضافی در پیوست XVII مقررات REACH، که دربرگیرنده همان نرم‌کننده‌ها است، به تاریخ ژوئیه ۲۰۲۰ به اجرا درآمده است. این محدودیت ها، به استثنای برخی موارد، استفاده از آن‌ها را در کمتر از ۱/۰ درصد در کالاها برای بازار اتحادیه اروپا محدود می‌کند. طبق گفته تولیدکنندگان نرم‌کننده‌های اروپایی، هدف از آخرین محدودیت‌ها در درجه اول برای محصولات وارداتی است. اجرای آن برای کشورهای عضو کاهش یافته است.
علاوه بر این، کارگزار مواد شیمیایی اروپا (ECHA) در ژوئیه ۲۰۱۹ توصیه‌ای را به کمیسیون اروپا (EC) برای اصلاح فهرست مجاز (پیوست XIV از REACH) با افزودن خصوصیات مختل‌کننده غدد درون ریز (endocrine، ویژگی دسته‌ای از غدد و ساختارهای ترشحی که مواد ترشحی خود را به درون خون می‌ریزند) به موارد BBP ، DBP ، DIBP و DEHP ارایه داد. هنگامی که کمیسیون در مورد اصلاحیه‌ای تصمیم‌گیری می‌کند، برخی از موارد استفاده شده که قبلا معاف شده بودند اکنون نیازمند به مجوز دوباره می‌شوند. به عنوان مثال،{اگر} DEHPبه عنوان مختل‌کننده غدد درون ریز برای محیط‌زیست ذکر شده باشد باید درخواست‌های مجوز آن برای استفاده در موادی که در تماس با مواد غذایی و تجهیزات پزشکی هستند، دوباره ارایه شود.

اقدامات پزشکی
مقررات جدید برای دستگاه‌های پزشکی -مقررات (EU) 2017/745- که استفاده از DEHP را محدودتر می‌کند، قرار بود از سال ۲۰۲۰ اجرایی شود، اما به دلیل بیماری دنیا‌گیر (pandemic) به ۲۶ مه ۲۰۲۱ موکول شد. در ژوئن ۲۰۱۹ کمیسیون علمی EC روی سلامت، محیط‌ ‌زیست و خطرات نوظهور (SCHEER)، دستورکارهایی را برای استفاده از DEHP در دستگاه‌های پزشکی که در مقررات جدید گنجانده شده، صادر کرد.
در دسامبر ۲۰۱۹، سازمان ایمنی مواد غذایی اروپا (EFSA) ارزیابی خطراتDBP ،BBP ، DEHP، دی ایزونونیل فتالات (DINP) و دی ایزودسیل فتالات (DIDP) را برای استفاده از موادی که در تماس با مواد غذایی (FCM) هستند به روز کرد. اگرچه EFSA گزارش کرد که آن‌ها مربوط به سلامت عمومی نیستند، با این حال برای آن ها یک حد دریافت روزانه قابل قبول (TDI) مطرح شد، به طور موقت، روزانه ۵۰ میکروگرم بر کیلوگرم وزن بدن برای کل دریافتDBP, BBP, DEHP, DINP و یک TDI 150 میکروگرم بر کیلوگرم وزن بدن بر روز برای DIDP تایید شد.
توجه به این نکته مهم است که نظر EFSA توسط مدارک علمی یا برآورد کمیته ارزیابی خطر ECHA از DINP پشتیبانی نمی‌شود [می‌گوید DINP، طبقه بندی اثرات سمیت مجدد (reprotoxic) را تضمین نمی‌کند]. این نظر عدم قطعیت مربوط به نتیجه‌ی ارزیابی را تایید می‌کند، که به دلیل محدودیت زمانی، نمی توان به طور کامل انجام داد. کمیسیون اروپا در حال کار روی یک دستور جدید برای EFSA برای ارزیابی بیشتر فتالات در FCM است. تولیدکنندگان نرم‌کننده‌های اروپایی در آوریل ۲۰۱۹ در مذاکرات عمومی EFSA طرحی را ارایه دادند که آماده است تا از ارزیابی هرچه بیشتر و مناسب‌تر مواد در تماس با مواد غذایی پشتیباتی کند و همواره تضمینی از یک بار علمی قوی برای رویکرد شواهد باشد.

تحقیق بر فتالات
تحقیقات اخیر با هدف ارایه اطلاعات علمی بیشتر در مورد نرم کننده‌های فتالات انجام شده است. به عنوان مثال، دانشگاه ادینبورگ در انگلیس در حال آماده‌سازی چاپ یک مطالعه مقایسهای بین DBP و DINP است که تایید می‌کند DINP موجب اثرات مضر بر تولیدمثل نمی‌شود و مختل‌کننده غدد درون ریز نیز نیست. و هم چنین از توسعه و انتشار مدل‌ه‍‍ای داروجنبش شناختی (pharmacokinetic، مطالعه ی اثر بدن بر دارو) برپایه فیزیولوژی (PBPK)، که از”ارزیابی های خطر قابل اطمینان از نظر علمی، در مقایسه با ارزیابی‌هایی که از مطالعات ساده آزمایشگاهی استفاده می‌کنند، حاکی از سوخت و ساز در کل موجودات نیستند”، حمایت می‌کنند. یک مدل PBPK برای DINCH (دی ایزو نونیل سیکلوهگزان ۲،۱-دی کربکسیلات) در یک مجله علمی منتشر شده است و یک مدل نیز برایDINP برای چاپ در سال ۲۰۲۰ ارسال شده است. سایر موارد در حال پیشرفت هستند.

برگردان: مهندس گلرخ فرد ذوالفقاری
Fard.zolfaghari@gmail.com

(ادامه دارد …)

متن کامل این مقاله  را در شماره ۲۱۸ ماهنامه بسپار که در اواسط آذرماه منتشر شده است بخوانید.

در صورت تمایل به دریافت نسخه نمونه رایگان و یا دریافت اشتراک با شماره های ۰۲۱۷۷۵۲۳۵۵۳ و ۰۲۱۷۷۵۳۳۱۵۸ داخلی ۳ سرکار خانم ارشاد تماس بگیرید. نسخه الکترونیک این شماره از طریق فیدیبو و طاقچه قابل دسترسی است.

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا