اختصاصی بسپار/ غولهای پتروشیمی در فصل دوم ۲۰۲۶؛ سود بیشتر آری، رونق پایدار نه!
بسپار/ایران پلیمر سهماهه دوم ۲۰۲۶ برای بسیاری از شرکتهای بزرگ پتروشیمی و شیمیایی جهان با افزایش سود و رشد قیمت محصولات همراه بود. اختلال در زنجیره تامین، محدودیت عرضه ناشی از تحولات خاورمیانه و در کنار آن برنامههای کاهش هزینه و اصلاح سبد داراییها، شرایطی ایجاد کرد که برخی تولیدکنندگان پس از چند فصل دشوار، دوباره به سودآوری بازگردند.
LyondellBasell یکی از شاخصترین نمونههای بهبود شرایط در سهماهه دوم بود. براساس گزارشهای منتشرشده، سود تعدیلشده این شرکت نسبت به سهماهه قبل ۷۶۰ درصد و نسبت به مدت مشابه سال گذشته نزدیک به ۶۰۰ درصد افزایش یافت و حاشیه سود عملیاتی آن به ۲۳ درصد رسید. این شرکت در گزارش مالی خود نیز ۵۵۹ میلیون دلار سود خالص اعلام کرده و گفته است که محدودیت عرضه جهانی به بهبود حاشیه سود بسپارها کمک کرده است. واحدهای آمریکای شمالی LyondellBasell نیز با حدود ۹۰ درصد ظرفیت فعالیت کردند.
در اروپا، BASF سود خالص ۴.۱ میلیارد یورویی ثبت کرد؛ رقمی که در مقایسه با ۷۹ میلیون یورو در دوره مشابه سال قبل، بیش از ۵۰ برابر شده است، هرچند بخشی از این جهش به فروش یک کسبوکار مربوط میشود. INEOS نیز EBITDA (درآمد قبل از بهره، مالیات و استهلاک) خود را به ۱.۱۳ میلیارد یورو رساند که بیش از ۲.۶ برابر سال قبل است. Evonik نیز EBITDA خود را در محدوده ۶۰۰ تا ۶۵۰ میلیون یورو پیشبینی کرده که حدود ۲۳ درصد بیشتر از سال گذشته است.
در خاورمیانه، Borouge با ثبت ۱۹۱ میلیون دلار سود خالص، رشد ۲۳ درصدی نسبت به سهماهه قبل را تجربه کرد. در آسیا نیز بخش پتروشیمی LG Chem که در دوره مشابه سال گذشته بیش از ۹۰۰ میلیارد وون زیان داشت، به سوددهی بازگشت و ۴۲۷ میلیارد وون سود ثبت کرد. در چین نیز Wanhua Chemical از رشد ۱۰۰ تا ۱۲۰ درصدی سود و Huafeng Chemical از افزایش ۱۷۴ درصدی آن خبر داد. بخش مواد شیمیایی Shell نیز پس از هفت فصل متوالی زیاندهی، برای نخستین بار در حدود دو سال گذشته دوباره به سود رسید.
در کنار این شرکتها، Celanese نیز سهماهه قدرتمندی را پشت سر گذاشت. فروش خالص شرکت با ۱۸ درصد افزایش نسبت به فصل قبل به ۲.۸ میلیارد دلار رسید؛ ۱۴ درصد از این رشد از افزایش قیمتها و ۴ درصد از افزایش حجم فروش حاصل شد. Celanese همچنین ۲۷۶ میلیون دلار سود عملیاتی و ۶۴۹ میلیون دلار EBITDA عملیاتی ثبت کرد و برنامههای بهینهسازی تولید آن قرار است بیش از ۵۰ میلیون دلار صرفهجویی سالانه در هزینههای ثابت ایجاد کند.
سود بیشتر، اما نه لزوماً رونق پایدار
وجه مشترک بسیاری از این گزارشها، نقش پررنگ محدودیت عرضه و افزایش قیمتها است. اختلال در تولید و تجارت محصولات پتروشیمی خاورمیانه، بهویژه در پی تنشهای پیرامون تنگه هرمز، عرضه جهانی برخی بسپارها را محدود کرده و به افزایش حاشیه سود تولیدکنندگان در سایر مناطق کمک کرده است.
به همین دلیل، اعداد مثبت فصل دوم را نمیتوان الزاما نشانه پایان رکود صنعت دانست. شرکتها همچنان با تقاضای نامطمئن، نوسان قیمت انرژی و خطرهای جغرافیاسیاسی روبهرو هستند. فصل دوم برای بسیاری از غولهای پتروشیمی سودآور بود، اما بخش مهمی از این سود از کمبود عرضه و آشفتگی بازار آمده است؛ نه از یک بهبود بنیادین و پایدار در تقاضای جهانی.
گزارشهای مالی اخیر یک پیام مشترک دارند: محدودیت عرضه و افزایش قیمتها، ورق بازار را موقتا به سود تولیدکنندگان برگردانده است. با این حال، پشت این اعداد درخشان یک واقعیت مهم قرار دارد؛ بخشی از رونق فعلی نه از جهش تقاضا، بلکه از اختلال در عرضه و شرایط غیرعادی زنجیره تامین ناشی شده است.
