اختصاصی بسپار/ گفتوگو با سعید گیلک، از برندگان دوره ششم جایزه کاوه: قدم بعدی که به آن فکر میکنم راهاندازی یک کسبوکار شخصی است
بسپار/ ایران پلیمر جایزه کاوه، که هر ساله از سوی گروه رسانهای بسپار/ایران پلیمر برگزار میشود، تلاشی است برای معرفی و قدردانی از دانشآموختگان برتر مهندسی پلیمر و رنگ. جوانانی که با پشتکار، دانش و تلاش خود مسیر توسعه این صنعت را هموارتر میکنند.
در ادامه، خبرنگار ایران پلیمر گفتوگویی کوتاه با سعید گیلک برنده جایزه کاوه در مقطع دکتری پلیمر از پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی داشت که در ادامه می خوانید:
بسپار- آیا انتخاب رشته مهندسی پلیمر برای شما آگاهانه بود؟
گیلک: من انتخاب رشته مهندسی پلیمر را مدیون همراهی برادرم هستم. یادم هست که تابستان سال 89 برای انتخاب رشته به خوابگاه دانشگاه صنعتی امیرکبیر(جایی که برادرم در آنجا تحصیل میکرد) رفتم. با دوستان ایشان که در رشتههای مختلف مهندسی مشغول به تحصیل بودند گفتوگو و مشورت کردم. حقیقت امر علاقه شخصی من به رشته مهندسی مکانیک بود اما پس از مشورت با کسانی که روزهای پایانی تحصیل دوره کارشناسی خود را در رشتههای مختلف میگذراندند، به این نتیجه رسیدم که مهندسی پلیمر را انتخاب کنم. البته که علاقه به شیمی هم تا حد زیادی در این انتخاب نقش داشت.
بسپار_ مهمترین تجربه یا نقطهای که مسیر تحصیلی شما رو شکل داد چه بود؟
گیلک: برای من مهمترین تجربه و درواقع نقطه عطفی در مسیر تحصیلی به شکل معجزهوار وجود نداشت و روندی کاملاً عادی طی کردم. اما جذابیت بسیار زیاد رشته مهندسی پلیمر و زمینههای مختلف کاربردی آن را میتوان مهمترین دلیل برای ادامه مسیر عنوان کنم. همچنین باید در این فرصت از تمامی اساتید گرانقدر هم که راهنمای بنده در طول مدت تحصیل در مقاطع مختلف کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا بودند سپاسگزاری کنم که قطعاً تأثیر زیادی بر شکلگیری مسیر تحصیلی بنده داشتند، اما ذکر این نکته خالی از لطف نیست که نشستن در کلاسهای درس شیمی آلی مرحوم روان شاد خانم دکتر اصغری، استاد بسیار مهربان بنده در مقطع کارشناسی که اتفاق اولین کلاس دوره تحصیلی بنده نیز با ایشان بود، خاطره فراموشنشدنی برای من است. روحشان شاد و روانشان انوشه باد.
بسپار- در دانشگاه بیشتر پژوهش برایتان جذاب بود یا کار عملی و صنعتی؟
گیلک: با توجه به تجربه حداقلی که در پژوهش و کار صنعتی داشتم، به نظرم ترکیبی از هر دو بسیار جذاب خواهد بود. درواقع وقتی تحقیق و پژوهش منجر به خلق یک محصول، رفع یک مشکل یا بهبود عملکرد شود، لذتبخشترین اوقات خواهد بود.
بسپار_ مهمترین چالش یک دانشآموخته جوان پلیمر در ایران چیست؟
گیلک: با توجه به وضعیت بحرانی کشور که دانشآموختگان جوان پلیمر را مانند دیگر جوانان کشور بهشدت تحت تأثیر قرار داده است، مهمترین چالش: عدم ثبات وضعیت و پیشبینیناپذیری آینده چه در زمینه تحصیلی و چه در زمینه اشتغال است.
بسپار_ به نظر شما دانشجوی پلیمر امروز باید روی چه مهارتهایی بیشتر تمرکز کند؟
گیلک: اگرچه بنده در جایگاهی نیستم که بخواهم به این سؤال پاسخ دهم، صرفاً بهعنوان پیشنهادی به عزیزانی که در این رشته قصد ادامه تحصیل یا اشتغال دارند باید عنوان کنم که در دوره کارشناسی تسلط هر چه بیشتر بر مبانی علمی دروس تخصصی پلیمر در کنار دانش ریاضی، در کنار آموختن روش تحقیق، پس از آن نیز مهارت هایی از قبیل کار تیمی، حل مشکل، ارتباط با دیگران و شبکه سازی و شرکت در نمایشگاه ها و همایش های تخصصی از مهمترین موضوعات خواهد بود.
بسپار_ قدم بعدی شما چیست؟
گیلک: در جایگاه فعلی که قرار دارم، قدم بعدی که به آن فکر میکنم راهاندازی کسبوکار شخصی است که با استفاده از دانش فنی بتواند مشکلی از بازار و نیازی از کشور را هرچند کوچک برطرف کند.
