اختصاصی بسپار/ گفتوگو با شهرام رئیسی، عضو هیئت مدیره تعاونی تولیدکنندگان رنگ و محصولات وابسته: به دنبال صدای واحد و قوی تر صنفی، در کنار فعالیت تجاری تعاونی هستیم
بسپار/ ایران پلیمر در شماره دویست و هشتاد و هفت مجله پوشرنگ در نشستی با اعضای هیات مدیره شرکت تعاونی تولیدکنندگان رنگ، از آنها درباره برنامه فعلی و آتی این تشکل پرسیدیم.
مهندس شهرام رئیسی عضو هیئت مدیره تعاونی و مدیرعامل پرنیان رزین پلیمر در این نشست حاضر بود. برخی از نقطه نظرات او در ادامه آمده است …
تعاونی تولیدکنندگان رنگ، یکی از قدیمیترین تشکلهای اقتصادی و صنفی این صنعت است که از سال ۱۳۶۱ فعالیت خود را آغاز کرده است. به نظر من، جایگاه تعاونی را بیش از آنکه صرفاً در تعداد اعضا یا حجم معاملات آن جستوجو کنیم، باید در نقش آن بهعنوان یک نهاد پشتیبان تولیدکننده نگاه کنیم.
فلسفه وجودی تعاونی این است که تولیدکنندگان در حوزههایی که اقدام انفرادی در آنها پرهزینه یا کماثر است، از ظرفیت جمعی استفاده کنند. مهمترین مسئلهای که مورد توجه تعاونی قرار دارد، کاهش هزینهها و ریسک دسترسی به مواد اولیه و همچنین انتقال مشکلات و مطالبات تولیدکنندگان به نهادهای دولتی و سیاست گزار است.
ما اینجا هستیم که تولیدکنندگان کوچک و بزرگ را در کنار یکدیگر جمع کنیم و بتوانیم در زمینه تأمین مواد اولیه، مسائل گمرکی و ارزی و همچنین مسائل صنفی، به آنها کمک کنیم.
ما حدود ۳۰۰ عضو داریم.
بسیاری از شرکتها توانایی این را ندارند که یک ثبت سفارش انجام دهند و ۱۵ یا ۱۶ تن مواد را بهصورت مستقل وارد کشور کنند. ما بهعنوان تعاونی خریدهای بزرگتر انجام می دهیم و میان اعضا تقسیم میکنیم. برای مثال، یک کانتینر تینر را میان افراد تقسیم میکنیم و این یکی از مزیتهای تعاونی محسوب میشود.
ما همچنین میتوانیم صدای واحد حدود ۳۰۰ شرکت باشیم و از طرف آنها با سازمان ها و مراکز مختلف از جمله صمت، درباره تخصیص ارز صحبت کنیم.
در واقع، ما در دو لاین حرکت میکنیم؛ یک لاین صنفی و یک لاین تجاری. من معتقدم لاین صنفی باید قویتر باشد.
بسپار- آیا نسخه صنعت رنگ و رزین ما، نسخه واحدهای کوچک است یا واحدهای متوسط و بزرگ؟
رئیسی: دغدغه اکثریت اقتصادهای دنیا، شرکتهای کوچک و متوسط است؛ چراکه شرکتهای بزرگ خودشان بلد هستند چگونه با شرایط مختلف وفق پیدا کنند. توجه ما در اینجا باید بیشتر به شرکتهای کوچک و متوسط باشد.
اما روند تعاونی به شکلی بوده که وقتی آن را تحویل گرفتیم، با یک ترازنامه و یک صورت حساب سود و زیان مواجه بودیم، در حدی که نمیشد به آن بهعنوان یک شرکت نگاه کرد.
ما به اعضا قول دادیم که یک تغییر ساختاری ایجاد کنیم و اکنون در حال انجام این کار هستیم. در یک سال گذشته، یک جراحی اقتصادی انجام دادیم. شیوههای تأمین مالی باید تغییر کند و تعاونی از یک شرکت واردکننده به یک صدای جمعی تبدیل شود.
درد ما در حال حاضر همین است. اعضا باید کمک کنند و نگرش قبلی خود را کنار بگذارند؛ چراکه تعاونی باید یک سینرژی در صنعت ایجاد کند. اگر بخواهیم مانند یک شرکت سهامی خاص عمل کنیم، قطعاً نتیجهای نخواهیم گرفت.
بسپار- ظرفیت اسمی و واقعی اعضا چه قدر است؟ چند درصد از این ظرفیت در حال حاضر فعال است؟
رئیسی: واضح است که بین ظرفیت اسمی و ظرفیت واقعی، اختلاف بسیار زیادی وجود دارد. متأسفانه در وزارت صمت نیز در حقیقت تفکیک مشخصی میان شرکتهای رنگ و رزین و زیرمجموعههای آنها ایجاد نشده است. بنابراین آمار دقیقی وجود ندارد.
ضمن اینکه براساس شواهد میدانی که ما به دست آوردهایم، واحدها امروز (با توجه به بحران های پشت سر، جنگ و محاصره و تحریم و …) با حدود ۲۵ تا ۳۰ درصد ظرفیت خود فعالیت میکنند.
ما به دنبال این هستیم که با وزارت صمت و تشکلهای دیگر، یک بانک اطلاعاتی ایجاد کنیم تا دسترسی داشته باشیم و بدانیم چه میزان از چه موادی دقیقا در کشور و در صنعت رنگ و رزین در حال تولید است یا برای آن تقاضا وجود دارد.
ادامه دارد …
متن کامل این گفت و گو را در شماره 287 دو ماهنامه پوشرنگ از گروه مجلات بسپار که در نیمه شهریورماه 1405 منتشر شده است، می خوانید.
در صورت تمایل به دریافت نسخه نمونه رایگان و یا دریافت اشتراک با شماره های ۰۲۱۷۷۵۲۳۵۵۳ و ۰۲۱۷۷۵۳۳۱۵۸ داخلی ۳ سرکار خانم ارشاد تماس بگیرید. نسخه الکترونیک این شماره از طریق طاقچه و فیدیبو قابل دسترسی است.
