اختصاصی بسپار/ گفت و گو با علیرضا صحاف امین، رییس هیات مدیره گروه صنعتی وحید: سالها در بازارهای هدف، با خودی ها رقابت کرده ایم/ امروز فرصتی ست برای تغییر استراتژی
بسپار/ایران پلیمر علیرضا صحاف امین را در دوران آتش بس دیدار کردیم. مثل همیشه با انگیزه و مهم تر از آن دارای برنامه و استراتژی. (پیشنهاد می کنیم هر وقت که اینترنت وصل شد، در نمابسپار گفت و گوی تصویری گروه رسانه ای بسپار/ ایران پلیمر را در چارچوب “نسل دومی”های صنعت پلیمر و پوشش حتما ببینید.)
هدف این گفت و گو این بود تا نظرات او را هم به عنوان گرداننده یک واحد صنعتی در گروه صنعتی وحید و هم به عنوان یک فعال تشکلی بشنویم و با انعکاس آن به خوانندگان این مجله دید بهتری از اوضاع مبهم اکنون بدهیم.
بسپار- اطلاعات منتشر شده در خصوص آسیب دیدگی مجتمع های پتروشیمی در عسلویه و ماهشهر و سایر نقاط بسیار اندک است. هنوز مطمئن نیستیم در حملات و جنگی تحمیلی، چه میزان خسارت و آسیب وارد شده. شما چه قدر می دانید؟ از سوی صنعت چه فعالیت هایی برای مدیریت وضعیت انجام شده؟
صحاف امین: بله، امیدوارم کم کم متوجه شرایط رخ داده برای پتروشیمی ها بشویم. چیزی که می دانیم این است که واحدهای یوتیلتی آسیب دیده اند و علاوه بر آنها برخی از خود مجتمع ها هم مورد حمله بوده اند. اما اینکه چه طور و چه میزان را نمی دانیم.
کاری که انجام شده این است که انجمن ها در خواست نیازهای خود را قرار است ارایه کنند. البته می دانیم که بهترین آمار مصرف، آمار معاملات بورس است.
ما در حوزه گریدهای مصرفی در لوله و اتصالات بیش از 100 درصد افزایش قیمت را داشته ایم. شما تصور کنید که قبل از این افزایش قیمت ها، صنعت ما (ساختمان به طور مثال) در رکود بود، حالا با این سطوح قیمتی و بین المللی شدن قیمت ها (که آنها هم تحت تاثیر جنگ خاورمیانه افزایش شدیدی داشته/ بسپار) نمی دانیم که آیا اصلا خریداری وجود خواهد داشت یا نه؟
ما میدانیم که شاخه های زیادی در صنعت پلیمر وجود دارد که برخی از آنها حیاتی هستند و مجبور به تولید و فروش هستند مانند کیسه های خون و بخش های مربوط به دارو و درمان و پزشکی. اما در حوزه هایی که کشش کمتر است، آسیب قطعا بیشتر خواهد بود.
شخصا فکر می کنم هر چه در سطوح بالای مدیریتی و تصمیم سازی کشور، اخبار رسمی کمتری بشنویم، بازار غیر رسمی غالب می شود. در حال حاضر شرایط بسیار مبهم و غبارآلود است.
بسپار_ عرضه ها اخیرا در بورس کالا آغاز شده …
صحاف امین: بله از هفته سوم فروردین عرضه ها در بورس برقرار است، اما بسیار اندک و نسبتی با تقاضای بازار ندارد. همین باعث رقابت های تا 300 درصدی و قیمت های عجیب و غریب شده است. به نظر می رسد باید این موضوع اصلاح شود.
بسپار_ آیا با پتروشیمی جلساتی بوده که مشخص بشود آیا موجودی انبارها در چه وضعیتی هستند؟ روی برخی مواد مثل PVC و PET می شود فهمید که بحران هست … از طرف دیگر گفته می شود که خریدهای پایان سال پیش هنوز تحویل نشده.
صحاف امین: بله متاسفانه پتروشیمی ها از اطلاع رسانی منع شده اند. فکر می کنم موجودی زیادی در انبارهای مجتمع ها نباشد.
احتمالا هیچ امادگی در صنعت پتروشیمی برای این جنگ وجود نداشته است و ما از جنبه پدافند غیر عامل، ضعیف عمل کردیم. حتی مواد تولید شده از مناطق جنوبی کشور که در معرض آسیب قابل پیش بینی بوده اند، خارج نشده بود.
نکته ای که اشاره کردید و ما در تشکل های تخصصی و انجمن ملی به دنبال و پیگیر آن هستیم، تحویل بارهایی است که قبل از سال جاری خریده شده است.
در عین حال به نظر می رسد که در کوتاه مدت باید به سمت واردات رفت. اما مخالفت هایی در این مورد وجود دارد و واقعا در سطح حاکمیتی و با تفکرات قدیمی، اهمیت این موضوع برای کشور درک نمی شود. متوجه نیستند که اگر تامین مواد اولیه از هر طریق از جمله واردات اتفاق نیفتد، به تعطیلی گسترده صنعت و تولید منتهی خواهد شد. سال گذشته مطلع هستید که چه مشکلاتی در ثبت سفارش ها بود، در سهمیه های ارزی و بعدتر هم بهینه سازی ارزی و غیره. تمام این عوامل به علاوه کندی تصمیم گیری در بخش دولتی امسال مسایل را چند برابر خواهد کرد.
این را هم در نظر داشته باشید که امروز ما از صنعت پلیمر نمی توانیم توقع رفتار حجمی قبل را داشته باشیم، اکثر شرکت های تولیدی محصولات پلاستیک، کوچک هستند و حتی مسیر واردات را فراموش کرده اند.
در بخش فولاد با تمام آسیب های جدی که به آن وارد شد، یک تصمیم سازی درست و مشارکت فولاد مبارکه با سیستم بانکی و واردات مشکل را حل کرد. اما با توجه به خصوصی شدن مجتمع های پتروشیمی و نبود رگولاتوری مناسب در تامین محصولات پتروشیمی و تامین صدها واحد پایین دستی با مشکل مواجه هستیم.
یک موضوع دیگر این است که ما سالهاست در زنجیره تولید صنعت پلیمر به جان یکدیگر افتاده ایم و در تمام بازارها بدون اینکه کشور چشم انداز و استراتژی کلانی داشته باشد، با خودمان رقابت می کنیم. پتروشیمی در بازاری مواد می فروشد که نباید، روی آمیزه سازی سرمایه گذاری می کند که نباید، آمیزه ساز جایی می فروشد که صنایع تکمیلی می تواند آن بازار را داشته باشد و …
کسی نیست که یک جای گذاری استراتژیک برای این صنعت صورت دهد. ما هنوز این بلوغ را پیدا نکردیم که یک چیدمان درست در صنعت داشته باشیم.
یکی از پیشنهادهایی که این روزها صنایع تکمیلی ما می توانند دنبال کنند، مساله کاهش مواد نو در خیلی از کاربردها و استفاده از مواد بازیافتی ست. راهی که سالهاست دنیا آغاز کرده و شاید دغدغه تامین مواد، امروز ما را به سوی این راه حل زیست محیط دوست سوق دهد. مشکل ما در کشور این است که مواد بازیافتی مهندسی با مشخصات فنی قابل ارایه نداریم. واحدهای کامپاندر ما خوب است روی این حوزه کار کنند.
مثالی بزنم. ما مواد بازیافتی را به ترکیه می فروشیم. در بازارهای مختلف روی لوله و اتصالات نمی توانیم با ترکیه رقابت کنیم. چرا؟ چون ترکیه از همان مواد بازفتی در محصولات خود استفاده می کند و قیمت را می شکند. در کشور ما استانداردهایی تدوین کرده ایم که از استانداردهای بین المللی سخت گیرانه تر بوده اند! و استفاده مجاز از مواد بازیافتی را یا مجاز نشناخته ایم یا درصد بسیار کمی را مجاز دانسته ایم.
برای رشد در صنایع تکمیلی باید از اخرین تکنولوژی ها و مواد بازیافتی استفاده کند، مواد ویرجین را کم کند
اینها یک روزی در کشور باید اصلاح شود و شاید وقت آن امروز باشد، آن هم برحسب ضرورت.
توسعه صنایع تکمیلی باید هدف اصلی باشد که در حال فراموشی است.
بسپار_ آیا محاصره دریایی، واردات مواد اولیه را با مخاطراتی مواجه خواهد کرد؟
(ادامه دارد …)
متن کامل این گفت و گو را در شماره 283 ماهنامه بسپار که در نیمه اردیبهشت ماه 1405 منتشر شده است، می خوانید.
در صورت تمایل به دریافت نسخه نمونه رایگان و یا دریافت اشتراک با شماره های ۰۲۱۷۷۵۲۳۵۵۳ و ۰۲۱۷۷۵۳۳۱۵۸ داخلی ۳ سرکار خانم ارشاد تماس بگیرید. نسخه الکترونیک این شماره از طریق طاقچه و فیدیبو قابل دسترسی است.
