اخبار

با حضور مدیران برگزاری نمایشگاه رنگ و رزین تهران، نمایندگان تشکل ها و نیز مشارکت کنندگان برگزار شد: به رسم قدردانی با چاشنی نقد

بسپار- امسال شانزدهمین دوره ­ی نمایشگاه بین ­المللی رنگ، رزین، پوشش­های صنعتی و مواد کامپوزیت در تاریخ ۱۶-۱۹ آذرماه در محل نمایشگاه­های بین ­المللی تهران برگزار شد. این نمایشگاه در سال ۱۳۸۰ با حضور ۶۷ شرکت داخلی و ۱۳ شرکت خارجی کار خود را آغاز کرده و با روندی رو به رشد در سال جاری به مشارکت ۲۳۳ شرکت داخلی و ۱۲۸ شرکت خارجی انجامیده است. بنا به گفته ی مجریان برگزاری نمایشگاه، این عنوان نمایشگاهی برای سال آتی، از همین امروز با چندین هزار مترمربع کمبود فضا مواجه است.

به دلیل اهمیت بحث نمایشگاه ­داری در کشور و به ویژه بررسی و تحلیل نمایشگاه رنگ و رزین تهران که در این سالها توسط یک مجری مدیریت شده و امکان برنامه ریزی بلند مدت را در اختیار داشته است، ماهنامه بسپار از مجریان نمایشگاه و تعدادی از اهالی صنعت برای حضور در نشستی دعوت کرد که قریب به اتفاق میهمانان در دفتر ماهنامه بسپار حضور به هم رساندند و نقطه نظرات و پیشنهادات خود را  در جهت بهبود این نمایشگاه عنوان کردند. آنچه پیش رو دارید گزارشی از این جلسه است که ابتدا با داستان محل نمایشگاه در شهر آفتاب شروع شد.

 

اسامی حاضران در جلسه به به ترتیب حروف الفبا عبارت بودند از:

مهدی امینی، مدیرعامل شرکت رنگچی شیمی

حمید رقمی، مشاور ارشد صنعت رنگ و رزین

شهنام سپاسدار، رییس هیات مدیره شرکت نمایشگاهی بانیان امید

شقایق سرتیپی، از مدیران فروش شرکت پرشیانجد اسپانه

سینا فضل الهی، مشاور شرکت نمایشگاهی بانیان امید

بهراد محمودی، مدیر فروش AkzoNobel در ایران

مهشید منفرد، عضو هیات مدیره شرکت نمایشگاهی بانیان امید و مدیر اجرایی نمایشگاه

پویان نوربخش، مدیرعامل شرکت پرشیانجد اسپانه

شهرام یزدی، مشاور ارشد صنایع رنگ و رزین آب پایه

مجید یگانه ثمر، مدیرعامل رنگسازی نقش درخشان و رییس هیات مدیره شرکت تعاونی تولیدکنندگان رنگ و محصولات وابسته

 

  

بسپار- پیش از شروع بحث اصلی، در خصوص محل نمایشگاهی جدید تهران در شهر آفتاب، صحبت هایی داشتیم که خالی از لطف نخواهد بود خوانندگان بسپار نیز از برخی حواشی و پشت پرده های آن مطلع شوند.

سپاسدار: در این مورد در روزنامه صمت مقاله ای  منتشر کرده ­ام. به نظر من تهران بیش از چند سایت مناسب نمایشگاهی نیاز دارد، به نمایشگاه­هایی با ۲۰ هزار متر مربع متراژ مفید نیاز داریم. شهرهای بین المللی دیگر همچون تهران با این ظرفیت ها، تعداد زیادی سایت نمایشگاهی دارند. بنابراین نفس ساخت شهر آفتاب خوب است. البته از نظر من نباید در انتخاب مکان از کمربندی پایین­تر می رفتند. نکاتی هست که باید به آنها دقت کرد. اولا در حال حاضر کل فضای نمایشگاهی شهر آفتاب، ۲۵ هزار متر مربع  است که یعنی ۱۰ هزار مترمربع متراژ مفید! این متراژ مفید جوابگوی نمایشگاه­های گرید C، یعنی نمایشگاه­های کوچک است. الان ما نمایشگاه­هایی با ۶۰ هزار مترمربع فضای مفید داریم که اصلا نمی­توانند به شهرآفتاب منتقل شوند! در سال نزدیک به ۸۰ نمایشگاه داریم که تنها حدود هشت نمایشگاه گرید C هستند.

گفته می­شود ۱۷۰۰ میلیارد تومان هزینه ساخت این سایت شده و زیرساخت دارد! اما هنگام باران آب بالا می­زند. البته من خودم قصد تهیه مجوز و فعالیت در این سایت را دارم و آمادگی آن به نفع ماست. وقتی تنها یک سایت داریم، اگر بخواهند زمان و مکان نمایشگاه ما را تغییر دهند؛ ما اختیاری نداریم. اما اگر ۵ سایت باشد، ما به سایت دیگری مراجعه می­کنیم. تعدد سایت به نفع ماست. اما اکنون برای شهر آفتاب باید موتور برق و سرویس بهداشتی سیار اجاره کرد، از مترو باید با تاکسی تا نمایشگاه آمد. یعنی زیرساخت مناسبی ندارد. اگر زیرساخت­ها درست شود و با افزودن چند سالن ظرفیت­ها افزایش پیدا کند، ساخت سایت نمایشگاهی جدید خوب است، چون کشور به آن نیاز دارد.


بسپار- البته برای شهر آفتاب تبلیغات معکوس این است که شما گفتید. از نمایشگاه­های پرجمعیت می­خواهند که به این سایت جدید بیایند! (چون یکی از ابزارهای فشار انتقال نمایشگاه، ترافیک منطقه فعلی است که مرتبا به برگزاری نمایشگاه ها نسبت داده می شود.)

سپاسدار: بله، بازی جالبی است! تنها نمایشگاهی که تا به حال در شهر آفتاب برگزار شده، نمایشگاه کتاب بوده که تاکنون بیش از ۱۱ هزار متر مربع فضای مفید اشغال  نکرده  است! هرچند نمایشگاه پرمخاطبی است. این پارادوکس تبلیغاتی است.

 

امینی: البته کاهش ترافیک یک زمانی دلیل جابه­ جایی نمایشگاه کتاب از نمایشگاه بین­ المللی به مصلی عنوان شد.

 

سپاسدار: این بحث دیگری است. به صراحت می­گویم تاکنون هیچ تصمیمی در خصوص ترافیک گرفته نشده است. حتی با انتقال به شهر آفتاب ۱۵ کیلومتر ترافیک ایجاد شد. همکاران من محاسبه کرده­اند که ترافیک پالادیوم به مراتب بیش از ترافیک نمایشگاه بین ­المللی است!

انتقال نمایشگاه کتاب به مصلی نیز دلیل دیگری داشت. به دنبال ایجاد کاربری برای مصلی بودند، ابتدا هم در نظر داشتند کاربری فرهنگی به آن بدهند. نمایشگاه کتاب یک نمونه از کاربری فرهنگی است. به تدریج نمایشگاه­های غیرفرهنگی نیز در آن برگزار شد. اکنون مجدد در نظر دارند تنها نمایشگاه­های مربوط به امور فرهنگی را در آن برگزار کنند.

 

بسپار- نمایشگاه­های تخصصی تاکنون از سازمان توسعه تجارت و شرکت سهامی نمایشگاه­ها مجوز دریافت می­کرده­اند. از این پس اگر نمایشگاه شهر آفتاب محل برگزاری نمایشگاه­های تخصصی شود، این روند چگونه خواهد بود؟

سپاسدار: طبق برنامه سوم توسعه کلیه مجوزهای نمایشگاه­های بین­المللی باید توسط سازمان توسعه تجارت صادر شود. ماده ۶۲ بند ب برنامه ششم توسعه نیز در همین خصوص است که در مجلس بحث شد، قرار بود مجوزها به اتاق­ها منتقل شود که مجدد به سازمان توسعه تجارت بازگشت و اتاق­های سه­گانه (اتاق اصناف، اتاق تعاون و اتاق بازرگانی) دیگر نقشی در این فرآیند ندارند. متولی اصلی صنعت نمایشگاهی، سازمان توسعه تجارت است. اما شهرداری قدرت دارد! از نگاه قانون، مجوز نمایشگاه­های بین­المللی از سازمان توسعه و تجارت که زیرنظر وزرات صنعت، معدن و تجارت است باید اخذ شود.اکنون در حال مذاکره هستند که برای نمایشگاه های شهر آفتاب نیز با هماهنگی دو طرف مجوز صادر شود. اما به هرحال شهرآفتاب نیز روزی به طور کامل راه ­اندازی می­شود و باید مجوز بگیرد و اگر سازمان توسعه تجارت مجوز ندهد و شهرداری نمایشگاه را برگزار کند، چه کسی توان مخالفت دارد؟ هرچند در حال مذاکره برای رسیدن به تعامل هستند.

 

بسپار-به هرحال سازمان توسعه تجارت سابقه و تاریخچه­ ای در برگزاری نمایشگاه­ های بین ­المللی یافته که اگر از بین رود مایه تاسف خواهد بود.

سپاسدار: بله، منابع اطلاعاتی مفیدی در سازمان توسعه تجارت مدون شده که از بین رفتن آن مایه افسوس است. اگر ماده ۶۲ برنامه ششم تصویب می­شد واقعا آسیب زننده بود  و یک مرکز تحقیقات و اطلاعات مفصل نمایشگاهی پاک می­شد  و این موضوع به اتاق­های سه­گانه منتقل می­شد که اصلا حتی نمی توانند با هم یک جلسه مشترک برگزار کنند! خوشبختانه بیش از ۱۵۰ نماینده مجلس به این ماده رای مخالف دادند.

 

رقمی: در مطبوعات مطالعه کردم که مهدی چمران ریاست شورای شهر گفته است اگر نمایشگاهی در مرکز نمایشگاه­های بین ­المللی برگزار شود، زنجیره انسانی تشکیل می­دهیم.

 

سپاسدار: اگر این حرف عملی شود، شورای تامین استان و شورای امنیت ملی اجازه برگزاری نمی­دهد! این حرف ها صرفا نوعی فشار سیاسی است.

 

امینی: یکی از موضوعاتی که در شهر آفتاب لحاظ نشده، مساله هتل است. در تهران هتل مناسب پیدا نمی­شود. هتل­هایی در خیابان انقلاب و فردوسی وجود دارد که گاها اسکان و جابه ­جایی مهمان خارجی از محل هتل تا نمایشگاه مشکل است. کما اینکه در هنگام برگزاری نمایشگاه و در ساعات عصر انتقال مهمان خارجی از نمایشگاه بین­ المللی تا نزدیکترین هتل­ها مثل استقلال و آزادی مشکل است، چه رسد به سایر نقاط شهر. حال فرض کنید ساعت ۵ بعدازظهر بخواهید مهمان خارجی را از شهر آفتاب به هتلش در تهران برسانید! آیا ایشان زودتر از ۷ عصر  به هتل می­رسد؟! شهرآفتاب به هتل و زیرساخت مناسب نیاز دارد. حتی این مساله در مورد مهمانانی که از شهرستان به تهران می­آیند صادق است.  ما در تهران کمبود هتل داریم. این شهر به زیرساختی نیاز دارد تا در فضای پس از برجام مورد استفاده قرار گیرد.

 

منفرد: همینطور است. ما برای نمایشگاه­های خود هتل را از یکسال پیش رزرو می­کنیم و اکنون برای نمایشگاه رنگ و رزین سال دیگر برای شرکت­های خارجی حاضر هتل رزرو کرده ­ایم.

 

سپاسدار: شهرآفتاب روزی رونق می­گیرد، اما اکنون به زیرساخت نیاز دارد.

علت دیگری نیز وجود دارد. شورای شهر مبالغ زیادی از بانک شهر استقراض کرده است و شهرداری به بانک شهر مقروض است. شورای شهر تصویب کرده است که بانک شهر این سایت نمایشگاهی را به قیمت ۴ یا ۵ هزار میلیارد تومان خریداری کند. بانک مرکزی با این موضوع مخالفت کرده است. تمام مشکل آقای چمران حل مساله استقراض شورای شهر به بانک شهر است. چون با خرید شهر آفتاب توسط بانک شهر، علاوه بر تسویه بدهی، شهرداری مبلغی نیز طلبکار می­شود. بانک شهر اجازه بنگاه­داری بیش از ۴۰ درصد را ندارد. پس اگر به قیمت ۴ یا ۵ هزار میلیارد شهر آفتاب را خریداری کند بیش از ۴۰ درصد نقدینگی بانک شهر وارد بنگاه­داری می شود که چنین اجازه ای ندارد و یک ایراد است. ایراد بزرگ تر آنکه اگر بانک شهر ۴ هزار میلیارد این سایت را خریداری کند، باید سالی ۸۰۰ میلیارد تومان به سپرده­گذاران خود بهره دهد. در بهترین شرایط درآمد سالیانه این سایت بیش از ۶۰ میلیارد تومان نیست که با ۸۰۰ میلیارد تومان فاصله چشمگیری دارد! ظرف دو سه سال چه اتفاقی برای بانک شهر رخ می­دهد؟! مشکلات شهرداری حل، اما بانک شهر نابود می­شود، سپرده­گذاران می­مانند و بانک مرکزی!

 

رقمی: بانک شهر متعلق به کیست؟

 

سپاسدار: شهرداری، اما استقراض کرده است.

 

بسپار- با توجه به فعالیت بانیان امید در حوزه نمایشگاه داری رنگ رزین به نظرم بهتر است بحث نمایشگاه رنگ و رزین را با گزارشی در مورد نمایشگاه از سوی شما شروع کنیم و سپس تحلیل سایر دوستان از این ۱۶ سال فعالیت را بشنویم.

 

سپاسدار: این اطلاعات به صورت دقیق از تمامی دوره ­هاست. از دوره اول که مهندس رقمی، مهندس کثیریها و آقای ذبیحی کمک می­کردند تا امسال. از دوره اول تا سال ۸۸ رشد داشتیم. اما پس از آن افتی را تجربه کردیم و از سال ۹۲ دوباره شرایط بهتر شده است.

 

رقمی: آمار سال­های حضور ما در قعر جدول است! (خنده)

 

سپاسدار: این مساله طبیعی است. دوره اول نمایشگاه، سخت­ترین و حرفه­ ای­ ترین دوره است. در برگزاری یک نمایشگاه دو گروه داریم: برگزارکننده کسی است که نمایشگاه را تعریف و بنیان کرده و در حال ادامه دادن آن است و مجری­ای که موسس نیست و ممکن است فقط چند سال نمایشگاه را اجرا کند. سازمان توسعه تجارت برای موسسین حق تالیف قائل است. از دوره دوازدهم تازه توانستیم اسپانسر جذب کنیم. یعنی این شغلی است که باید پای آن نشست و کار کرد تا به ثمر برسد. همیشه گفته ­ام که مدیون شما سه نفر هستیم. دوره های اولیه سخت است و پس از آن که بر کار مسلط شوید، دیگر کار پیش می­رود. اکنون هرساله ۶-۷ هزار متر مربع کمبود فضا داریم و تقریبا فضای سال آینده و مکان­هایی که درخواست کننده زیادی دارد، پر شده است.


محمودی: دلیل افت سال ۸۸ چیست؟

 

منفرد: در این سال یکی از سالن­های ما را ناگهان گرفتند و در مقابل سالن ۱۴ و ۱۵ را به ما دادند که باعث شد ۴ هزار متر کنسلی و ریزش داشته باشیم.

 

امینی: یک موضوعی که کمتر در نمایشگاه رنگ و رزین تهران به آن توجه شده، زمان برگزاری نمایشگاه است. در دوره ۱۰ یا ۱۱ زمان نمایشگاه را نزدیک کریسمس انتخاب کردید. حتی می­توان گفت در ایام کریسمس بود. همچنین با توجه به شرایط سال قبل نمایشگاه و تغییر سالن­ها، غرفه­ای داشتیم که از بالا بارندگی و از دیواره­ها ریزش داشتیم و در مقابل، نمایشگاه به خاطر این ریزش ما را جریمه کرد! وقتی از شرکت Lanxess در خصوص حضور در نمایشگاه پرسش کردیم، نپذیرفتند که در ایام کریسمس به ایران بیایند. البته اکنون بانیان امید متفاوت شده است. پس از آن سال تقریبا منتقد بودیم و در نمایشگاه شرکت نکردیم تا امسال که پس از سال­ها دوباره مشارکت داشتیم.

 

(ادامه دارد …)

متن کامل این مقاله را در شماره ۱۷۳ ام دوماهنامه پوشرنگ از گروه مجلات بسپار که در دی ماه منتشر شده است بخوانید.

در صورت تمایل به دریافت نسخه نمونه رایگان و یا دریافت اشتراک با شماره های ۰۲۱۷۷۵۲۳۵۵۳ و ۰۲۱۷۷۵۳۳۱۵۸ داخلی ۳ سرکارخانم ارشاد تماس بگیرید. امکان اشتراک آنلاین بر روی صفحه اصلی همین سایت وجود دارد. 

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا