اخبار

پورقاضی: سال ۹۴ اقتصاد ایران به کدام سمت می رود؟

بسپار به نقل از خبر آنلاین در گفت و گو با مهدی پورقاضی می نویسد، وضعیت ما خیلی بستگی به روند پیشرفت مذاکرات دارد که ما دخالتی در آن نداریم و خیلی بستگی به پاسخ و عکس العمل دولت دارد که ما هنوز نمی دانیم برنامه شان چیست.
سال ۹۳ در حالی رو به پایان است که هنوز مذاکرات هسته ای به نتیجه روشنی نرسیده، قیمت نفت بسیار پایین آمده و دولت با چالش های جدی مواجه شده. در این بحبوحه، اهمیت و نقش بخش خصوصی در اقتصاد کشور روز به روز بیشتر خود را نشان می دهد. مهدی پور قاضی، نایب رییس کمیسیون صنعت اتاق ، سال ۹۴ را برای بخش خصوصی سال چالشی بزرگ می داند. او که در ائتلاف برای فردا حضور دارد، در آستانه انتخابات اتاق بازرگانی تهران، با خبرآنلاین درباره سالی که گذشت و برنامه هایشان برای سال آینده صحبت کرده است.
سال ۹۳ صنعت پتروشیمی بسیار خبرساز بود. با توجه به چالش هایی که اتفاق افتاد، عملکرد بخش خصوصی و دولت، و تعامل این دو حوزه را با هم در این یک سال چطور ارزیابی می کنید؟

در حوزه پلیمر که بخش فعالیت من است، یک چالشی بین بخش صنایع پایین دست پتروشیمی و بالا دست پتروشیمی وجود دارد. بخش بالا دست معتقد است قیمت گذاری مانع از فعالیت اوست و برایش مشکل درست می کند. بخش پایین دست هم معتقد است که پتروشیمی ها یک یارانه بزرگی در اختیار دارند، این یارانه را فقط خودشان استفاده می کنند و به زیر مجموعه ها که مصرف کنندگان و مشتریان است، نمی دهند. این تقابل اوایل سال ۹۳ خیلی شدید بود و بورس محلی شده بود که خرید کردن مواد پلیمری در آن بسیار سخت بود. با تدبیری که وزارت صنعت داشت، این روش در بورس عوض شد. بورس به یک آرامشی رسید. اگرچه با روش کارشان من موافق نبودم، اما نتیجه کارشان نتیجه ای بود که باعث شد که کسانی مثل ما که مواد اولیه شان از طریق پتروشیمی ها تأمین می شد، بهتر و راحت تر بتوانند موادشان را تأمین بکنند و من از این بابت راضی ام.

مساله ای که رسانه ها با رویکردی انتقادی روی آن بسیار مانور آمده اند، حضور شبه دولتی ها و یا اصطلاحاً خصولتی ها در نهادهایی مثل اتاق و اساسا بخش خصوصی است. پیش از این گفته اید با ایده حذف شبه دولتی ها مخالفید. چه توجیهی برای این مسئله دارید؟

ما اصولاً با نحوه خصوصی سازی مخالفیم. ما معتقدیم طریق رد دیون روش غلطی بوده نتایج اش را هم داده. اما این به عنوان یک واقعیت در اقتصاد است و به هر حال این ها وجود دارند. شما نمی توانید بگویید پی سی سی وجود ندارد، نمی توانید بگویید هلدینگ غدیر یا بانک های بزرگ وجود ندارد، به هر حال این ها وجود دارند. حالا ما مشکلاتی با این ها داریم. آیا باید این ها را از اتاق بازرگانی حذف کنیم که مشکل مان حل شود؟ یا اینکه بهتر است این ها حضور داشته باشند در اتاق و بعد ما مشکل مان را برطرف کنیم؟ در دوره گذشته در اتاق بازرگانی هیچ نماینده ای از بانک نداشتیم. یک نماینده بود از بانک تات، که آن هم حضور پیدا نکرد. آیا ما رابطه بهتری با بانک برقرار کردیم؟ این طور نبود. وقتی بانک ها حضور داشته باشند می شود به چالش کشید، می شود نقدشان کرد، می شود با آن ها توافق نامه نوشت و همکاری کرد. اصولاً اینکه به یک بخش اقتصادی بگوییم تو باش و کار بکن اما حضور نداشته باش در سرنوشت خودت، تصمیم غلطی است و هر کس جای آن ها باشد موافقت نمی کند.

سال ۹۴ را برای بخش خصوصی چطور می بینید؟

سال ۹۴ برای بخش خصوصی سال چالشی بزرگ است. نیاز به تحول اساسی دارد که ما بتوانیم سال را به خوبی بگذرانیم. بودجه های عمرانی ما محدود است. سرمایه گذاری ها محدود است. آن چه ممکن است نکته مثبت باشد این است که بتوانیم در سال آینده توافقی با خارجی ها داشته باشیم که منجر به ورود آن ها به بازار سرمایه و بازار کار ایران شود. و ممکن است که رابطه بهتری را بتوانیم با دولت برای رفع موانع اقتصاد در جهت آزاد سازی داشته باشیم. هم جنبه های مثبت دارد و هم جنبه های منفی دارد. تحلیل قطعی نمی توان داشت، اما به طور قطع در سال آینده کار کردن سخت است. وضعیت ما خیلی بستگی به روند پیشرفت مذاکرات دارد که ما دخالتی در آن نداریم. و خیلی بستگی به پاسخ و عکس العمل دولت دارد که ما هنوز نمی دانیم برنامه شان چیست. اینکه چقدر اراده در دولت باشد که در جهت خصوصی سازی و آزادسازی اقتصادی قدم بردارد، این تعیین کننده است.

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا