اختصاصی ایران پلاست/ گفت و گوی بسپار با حسین بی ازار، مدیر فروش واحد پلاستیک و لاستیک متاسان: مشارکت فعال و قدرتمند شرکتهای داخلی تا حد زیادی کاهش حضور شرکت های خارجی را جبران کرد

بسپار/ ایران پلیمر در نوزدهمین دوره نمایشگاه ایران پلاست که فردا آخرین روز آن خواهد بود، حسین بی آزار، مدیر فروش واحد پلاستیک و لاستیک متاسان به خبرنگار بسپار گفت: متاسان در حوزه تامین مواد اولیه پلیمری و شیمیایی فعال است و یکی از صنایعی که ما با آن تعامل و ارتباط زیادی داریم و در پی گسترش آن هستیم صنایع تولیدکننده مستربچ و کامپاند است. متاسان در تامین مواد مورد نیاز این صنایع همچون گریدهای پلیالفین، ABS، پلیکربنات، پلیآمید، افزودنیهایی چون بهبوددهنده ضربه، الیاف شیشه و پیگمنتها با شرکتهای تولیدکننده در حال همکاری است.
متاسان، با همکاری واحد تحقیق و توسعه، در حال توسعه انواع مستربچها و کامپاندهای مورد استفاده در بازار ایران است و بهزودی گریدهای جدید این مواد را روانه بازار خواهد کرد. در حال حاضر، متاسان تولیدات متنوعی شامل گریدهای مقاوم در برابر شعله و انواع گریدهای پلیکربنات و ABS را ارائه کرده است.
بسپار- به ایران پلاست در معرفی توانمندی های صنعت پلیمر در کشور و در عرصه بین المللی از 1 تا 10 چه نمره ای می دهید؟
نمره 7؛ کاهش حضور شرکتهای خارجی تأثیر ملموسی بر کیفیت نمایشگاه ایرانپلاست داشته است، اما مشارکت فعال و قدرتمند شرکتهای داخلی تا حد زیادی این خلأ را جبران کرده است.
بسپار- برای مدیریت چالش های صنعت پلیمر از جمله ناترازی ها، تامین مالی و هزارتوی تخصیص ارز و ایفای تعهد ارزی و … چه راهکارهایی داشته اید؟ نقش دولت را چه می دانید و چه پیشنهادهای برای بخش دولتی دارید؟
موضوع ناترازی انرژی در صنایع عمدتاً به سیاستهای کلان دولت و برنامهریزیهای بخش انرژی مرتبط است. صنایع تنها میتوانند با راهکارهای موقت مانند دیزلژنراتورها، بخشی از نیاز کوتاهمدت خود را مدیریت کنند، اما تأمین گازوییل سهمیهای نیز کافی نبوده و در مواردی مجبور به استفاده از سوخت غیر استاندارد میشوند.
حل اساسی ناترازی انرژی نیازمند سرمایهگذاری دولت و وزارت نیرو در نیروگاههای مختلف، از جمله منابع خورشیدی است. صنایع تنها قادر به اتخاذ تدابیر موقت برای حفظ تولید هستند.
در حوزه تأمین مالی، محدودیتهای بانکها به دلیل تخلفات گذشته، صنایع کوچک را تحت فشار قرار داده است. راهکارهای نوین مانند برات الکترونیکی میتواند امکان تأمین مواد اولیه از پتروشیمیها و شرکتهای بزرگ را فراهم کند و نقش مؤثری در بهبود وضعیت صنایع داشته باشد.
محدودیتهای اخیر تخصیص ارز نیز مشکلاتی ایجاد کرده است؛ مواد اولیه استراتژیک وارداتی (که در داخل کشور مشابه ندارد) قادر به دریافت ارز نیستند، در حالی که کالاهای تولید داخل با تعرفه باز وارد میشوند. همچنین، مهلت کوتاه شش ماهه برای رفع تعهدات ارزی با شرایط تحریمی فعلی کافی نیست و بهتر است این بازه حداقل هشت ماه در نظر گرفته شود تا صنایع بتوانند بدون دغدغه مواد اولیه مورد نیاز خود را تأمین کنند.
در نهایت، صنایع تنها میتوانند با راهکارهای موقت وضعیت موجود را مدیریت کنند و حل مشکلات اساسی نیازمند تصمیمگیری و سرمایهگذاری کلان دولت است.





