اختصاصی ایران پلاست/ گفت و گوی بسپار با رضا هامونی، مدیرعامل شمس جاوید اروند: عدم بازگشت به جامعه جهانی در حکم خودکشی اقتصادی ست
بسپار/ ایران پلیمر در نوزدهمین دوره نمایشگاه ایران پلاست رضا هامونی، مدیرعامل شمس جاوید اروند به خبرنگار بسپار گفت: شرکت ما در زمینه تخصصی مستربچ و کامپاند فعالیت میکند. در حال حاضر تولید انواع مستربچ سفید و مشکی را در سبد محصولات خود داریم و همچنین در بخش کامپاندها، محصولاتی همچون الیاف شیشه، پرکنندهها، کامپاندهای ضد شعله و انواع پلیپروپیلن (PP)، ABS و دیگر کامپاندهای عمومی را به بازار عرضه میکنیم.
دو عامل مهم باعث تمایز شرکت از رقبا میشود. نخست، ظرفیت و تناژ تولید است که ما را در ردهی بالای تولیدکنندگان این حوزه قرار داده است. دوم، ماشینآلات پیشرفته و بهروزی است که در خطوط تولید بهویژه در بخش میکسینگ بهکار گرفتهایم. استفاده از آخرین تکنولوژی روز دنیا و میکسرهای بسیار قدرتمند، کیفیت بالای اختلاط و یکنواختی محصولات ما را تضمین میکند.
ما یک آزمایشگاه مجهز و تخصصی در مجموعه داریم که با تجهیزات مدرن و استانداردهای معتبر، کنترل کیفیت محصولات را در تمامی مراحل تولید تضمین میکند. این زیرساخت، علاوه بر افزایش اعتماد مشتریان، زمینهساز توسعه محصولات نوآورانه نیز بوده است.
بسپار- چه محصول جدیدی احتمالی را در این دوره از نمایشگاه ایرانپلاست به نمایش گذاشتهاید؟
هامونی: از محصولات ویژه ما میتوان به مستربچ مشکی با کیفیت بالا اشاره کرد که بهطور گسترده در حوزههایی همچون روکش کابل و لولههای استیلپایپ مورد استفاده قرار میگیرد. آنچه این محصول را متمایز میسازد، دیسپرس فوقالعاده یکنواخت آن است که باعث بهبود ویژگیهای نهایی محصول، افزایش مقاومت و پایداری و در نهایت رضایت مشتریان شده است.
بسپار- به ایران پلاست در معرفی توانمندی های صنعت پلیمر در کشور و در عرصه بین المللی از 1 تا 10 چه نمره ای می دهید؟ آیا این نمایشگاه در حال توسعه است یا افول؟ دلایل شما چیست؟ چه باید کرد؟
هامونی: به این نمایشگاه نمره ۴ از ۱۰ میدهم. البته این موضوع به هیچ وجه به عملکرد برگزارکنندگان یا مجریان نمایشگاه برنمیگردد، برعکس، بهنظر من آنها تمام تلاش خود را انجام میدهند. اما شرایط بیرونی بهویژه تحریمها باعث شده است نمایشگاههای ما فاصله قابل توجهی با نمایشگاههای بینالمللی مانند چایناپلاس داشته باشند.
به نظر من این نمایشگاه در سطح منطقهای میتواند جایگاه خوبی داشته باشد، اما به دلیل محدودیتهای موجود، امکان کسب نمره بالا برای آن وجود ندارد. واقعیت این است که نمایشگاه در سالهای اخیر در حال افول بوده است و امسال نیز احتمالاً با کاهش بازدیدکنندگان خارجی مواجه خواهیم شد. یکی از دلایل اصلی، شرایط پرریسک سفر به ایران برای هیئتهای خارجی است، بهویژه پس از رخدادهای اخیر، بسیاری از کشورها هشدارهایی در این زمینه صادر کردهاند. طبیعتاً تنها کسانی که شناخت کافی از ایران و ساختار داخلی آن دارند، حاضر به حضور خواهند بود.
سالهاست تأکید میکنیم که ما بازیکن زمین بازی نیستیم و تعیینکننده قواعد بازی سیاستگذاران هستند. اگر ریلگذاری کلان تغییر نکند و ما دوباره به جامعه جهانی بازنگردیم، تولیدکننده و بازرگان ایرانی ناگزیر است در شرایطی کار کند که شبیه به «خودکشی اقتصادی» است.
من در نمایشگاهها و جلسات کاری بهخوبی میبینم که وقتی صحبت از ایران میشود، طرف مقابل با حساسیت و احتیاط واکنش نشان میدهد. در نهایت نتیجه این میشود که ما همواره در تبادلات مالی و تجاری متضرر میشویم، چرا که هیچ پشتوانهای برای حمایت از ما وجود ندارد. این تصور که ما میتوانیم صرفاً با تکیه بر توان فردی شرایط را تغییر دهیم، به نظر من اشتباه است. برای برونرفت از این وضعیت، دولت و حتی مهمتر از آن، ساختار کلان حاکمیتی باید تغییر رویکرد دهد و مسیر تجارت خارجی را تسهیل کند.
بسپار- برای مدیریت چالش های صنعت پلیمر از جمله ناترازی ها، تامین مالی و هزارتوی تخصیص ارز و ایفای تعهد ارزی و … چه راهکارهایی داشته اید؟ نقش دولت را چه می دانید و چه پیشنهادهای برای بخش دولتی دارید؟
هامونی: نخستین مسئلهای که باید به آن اشاره کنم، ناترازی انرژی است. این موضوع سالها مهمان واحدهای تولیدی ما خواهد بود. حتی اگر امروز اقدام جدی برای رفع این مشکل آغاز شود، حداقل شش سال زمان نیاز است تا در حوزه برق شرایط بهبود پیدا کند. بنابراین ما به ناچار باید خود را باید شرایط تطبیق دهیم و به سمت تأمین مستقل انرژی حرکت کنیم، چرا که دیگر مانند گذشته امکان ادامه مسیر وجود ندارد.
چالش بعدی، هزار توی تخصیص ارز و ایفای تعهدات ارزی است. در حال حاضر یکی از واحدهای ما به دلیل این محدودیتها با مشکلات جدی مواجه شده است. ما قادر نیستیم صادرات خود را بهطور مستقیم انجام دهیم و از طریق بازرگانان اقدام میکنیم، روندی که خود مشکلات و ریسکهای فراوانی به همراه دارد. سیاستهای فعلی شاید تنها ۳۰ درصد به بازگشت ارز کمک کنند، اما کنترل قیمتها و سازوکارهای پیچیده موجود، زمینه را برای سوء استفادههای گسترده فراهم کرده است. تصمیماتی که گرفته شدهاند، همه را به سمت عدم شفافیت سوق میدهند و این یک خطر بزرگ برای آینده اقتصاد است. به نظر بنده یکی از راهکارهای رفع این چالشها در قدم اول میتواند شفافسازی باشد.
تنها راه برونرفت از وضعیت موجود، صلح و تعامل با جهان است. مهمترین مسئله سیاستگذاری امروز ایران این است که آیا جهان ما را همچنان به رسمیت میشناسد یا خیر. باید واقعبین باشیم، حتی کشورهای شرق نیز از شبکههای مالی غرب استفاده میکنند و میتوانند بهراحتی ما را حذف کنند. ما زمانی جزو اقتصادهای قدرتمند دنیا بودیم، اما امروز دیگر چنین جایگاهی نداریم. کافی است نگاهی به صنعت پلیمر بیندازیم، در حالی که زمانی در ردههای بالای جهانی قرار داشتیم، اکنون به سطحهای پایینتر سقوط کردهایم.
این افول نه به دلیل ناتوانی تولیدکنندگان و بازرگانان ایرانی، بلکه به دلیل سیاستگذاریهایی است که عملاً یک زمین سوخته را به فعالان اقتصادی تحویل دادهاند. بسیاری از نیروهای متخصص و کارآفرینان یا مهاجرت کردهاند، یا در حال رفتن هستند، یا به زودی خواهند رفت. اگر تغییر اساسی در رویکرد کلان ایجاد نشود، چیزی از سیاستگذاری و حتی تولیدکننده و بازرگان ایرانی باقی نخواهد ماند.
هر دولتی که بر سر کار بیاید، در این ساختار نمیتواند اقدام مؤثری انجام دهد، مگر آنکه استوانه اصلی نظام تغییر رویه دهد. آن هسته مرکزی سیاستگذاری است که باید نگاه خود را به جهان تغییر دهد. البته میدانم جهانبینی یک تولیدکننده با جهانبینی یک سیاستگذار تفاوت دارد، اما اگر این تغییرات بنیادین رخ ندهد، آیندهای برای صنعت و اقتصاد کشور متصور نخواهد بود.
نمایشگاه ایران پلاست از 17 تا 20 شهریور در محل دایمی نمایشگاه های بین المللی تهران برپاست. غرفه گروه رسانه ای بسپار/ ایران پلیمر در ورودی سالن خلیج فارس (همکف 44) واقع شده است.
