اخبار

اختصاصی بسپار/ حسین در مدیرعامل پتروکیمیا خلیج فارس: نمایشگاه‌ها تنها ویترین مشترک صنعت پلیمر هستند/ تولیدکنندگان برای عبور از بحران به مشاوره و ابزارهای مالی نیاز دارند

بسپار/ ایران پلیمر در شرایطی که صنعت پلیمر هم‌زمان با دشواری تأمین مواد اولیه، محدودیت‌های مالی، مشکلات انرژی و کاهش امکان صادرات مواجه است، تصمیم‌گیری برای ادامه فعالیت بنگاه‌های تولیدی بیش از گذشته به بررسی‌های دقیق و برنامه‌ریزی نیاز دارد. در طول برگزاری نمایشگاه پلاست شو با برخی از غرفه داران گفت و گویی صورت گرفت که در ادامه به بازتاب نظرات آنات می پردازیم.

حسین در، مدیرعامل شرکت پتروکیمیا خلیج فارس، معتقد است تولیدکنندگان برای عبور از این شرایط دیگر نمی‌توانند به روش‌های سنتی و آزمون‌وخطا تکیه کنند و باید از مشاوران متخصص و ابزارهای مالی بهره بگیرند. او همچنین با اشاره به تجربه نمایشگاه‌های تهران‌پلاست و ایران‌پلاست، بر ضرورت تعیین مأموریتی مشخص برای پلاست‌شو تأکید می‌کند و معتقد است این نمایشگاه، در کنار نقش خود به‌عنوان ویترین مشترک صنعت، برای تداوم فعالیت در سال‌های آینده به آینده‌پژوهی نیاز دارد.

نمایشگاه؛ ویترین مشترک صنعتی که شوروم دائمی ندارد

حسین در با اشاره به اهمیت نمایشگاه‌ها در صنعت پلیمر می‌گوید در صنایعی که بازار متمرکز و محل مشخصی برای گردهمایی فعالان ندارند، نمایشگاه‌ها نقش اصلی را در معرفی محصولات و توانمندی‌ها ایفا می‌کنند. به گفته او، برخلاف بازارهای سنتی که فعالان هر صنف در محل مشخصی فعالیت می‌کنند و محصولاتشان را به یکدیگر نشان می‌دهند، صنعت گسترده پلیمر چنین فضای مشترکی ندارد و نمایشگاه‌ها تقریباً تنها بستر موجود برای این ارتباط هستند.

او یکی از موضوعات کمتر بررسی‌شده در این صنعت را نبود شوروم یا نمایشگاه دائمی می‌داند. فضایی که بتواند به‌صورت مجازی یا فیزیکی، امکان معرفی مستمر محصولات، توانمندی‌ها و دستاوردهای تولیدکنندگان را فراهم کند.

حسین در، در ارزیابی نخستین دوره پلاست‌شو، تجربه تهران‌پلاست در سال ۱۳۹۵ را نیز یادآوری می‌کند، نمایشگاهی که در شرایط اختلاف میان تشکل‌ها و برگزارکنندگان ایران‌پلاست شکل گرفت و در شهر آفتاب برگزار شد. به گفته او، در آن دوره دو یا سه سالن نمایشگاه پر شد و حتی برخی فعالان از انتقال حضور همیشگی خود به این رویداد سخن می‌گفتند؛ اما با بازگشت ایران‌پلاست به روال معمول، روند برگزاری تهران‌پلاست عملاً متوقف شد.

او با اشاره به این تجربه می‌گوید: «برآورد من این است که اگر قرار باشد ایران‌پلاست دوسالانه شود، موضوعی که زمزمه‌های آن هم مطرح است، پلاست‌شو می‌تواند در سال‌های میانی، یعنی سال‌هایی که ایران‌پلاست برگزار نمی‌شود، به فعالیت خود ادامه دهد و دوام بیاورد. »

به اعتقاد در، اگر ایران‌پلاست همچنان هر سال برگزار شود، پلاست‌شو در تهران نمی‌تواند با شکل و مأموریت فعلی به‌تنهایی پاسخ‌گوی نیاز بازار باشد. در چنین شرایطی، برگزارکنندگان باید مأموریت مشخصی برای آن تعریف کنند؛ برای مثال، به‌جای فعالیت در حوزه عمومی پلیمر و پلاستیک، بر یک محصول یا حوزه تخصصی متمرکز شوند.

او معتقد است ارزیابی آینده پلاست‌شو باید با توجه به تجربه رویدادهای پیشین و از طریق آینده‌پژوهی جدی انجام شود. در عین اشاره به حضور واحدهای بزرگ و شرکت‌های مطرح در نخستین دوره این نمایشگاه، تأکید می‌کند که همه واحدهای صنعت در آن حضور نداشتند. بااین‌حال، ارزیابی کلی او از نتیجه این دوره مثبت است و آن را برای نخستین تجربه، موفق می‌داند.

در شرایط بحرانی، دیگر فرصتی برای آزمون‌وخطا نیست

در با اشاره به شرایط دشوار فعالیت بنگاه‌های تولیدی معتقد است عبور از بحران می‌تواند برای واحدهایی که در بازار باقی می‌مانند، زمینه‌ساز رشد آینده باشد؛ هرچند در این مسیر، احتمال خروج تعدادی از واحدها از بازار نیز وجود دارد.

او شرایط کنونی را متفاوت از دوره‌هایی می‌داند که تنها یکی از مشکلات اقتصادی، مانند افزایش نرخ ارز یا بسته‌شدن یک مرز صادراتی، بر فعالیت تولیدکنندگان تأثیر می‌گذاشت. به گفته او، امروز مشکلات به‌صورت هم‌زمان بروز کرده‌اند: محدودیت برق، دشواری دسترسی به مواد اولیه، کمبود سرمایه در گردش، تحریم‌ها، بسته‌شدن مرزها و اختلال در مسیرهای تأمین و ورود کالا.

در معتقد است شرکت‌هایی که تصمیم به ادامه فعالیت دارند، باید به‌جای تصمیم‌گیری‌های شتاب‌زده، بر مطالعات علمی و بررسی‌های دقیق تکیه کنند. او می‌گوید در بازار متلاطم کنونی، هر تصمیم بدون مطالعه می‌تواند مسیر یک شرکت را به سمت رشد یا سقوط تغییر دهد.

به اعتقاد مدیرعامل پتروکیمیا خلیج فارس، روش‌های سنتی بازار دیگر پاسخ‌گوی شرایط فعلی نیستند و تولیدکنندگان باید برای تصمیم‌های مهم خود از مشاوران کمک بگیرند. او در این زمینه به هزینه بالای آزمون‌وخطا اشاره می‌کند: «اگر می‌خواهیم ماده اولیه‌ای را آزمایش کنیم، دیگر نمی‌توانیم به‌سادگی بگوییم یک تن از این ماده را خریداری کنیم و ببینیم چه نتیجه‌ای می‌دهد. همین یک تن ماده اولیه آزمایشی ممکن است ۳۰۰، ۴۰۰ یا حتی ۵۰۰ میلیون تومان هزینه داشته باشد.»

به گفته او، این ضرورت فقط به خرید مواد اولیه محدود نمی‌شود و تصمیم‌گیری درباره نیروی انسانی، استخدام، تعدیل نیرو، حضور در نمایشگاه‌های خارجی و سفرهای کاری نیز باید بر پایه برنامه‌ریزی و ارزیابی دقیق انجام شود. شرکت‌ها باید پیش از هر اقدام مشخص کنند که هدفشان چیست و چه نتیجه‌ای از آن انتظار دارند.

مدیریت مالی و استفاده از ابزارهای تأمین سرمایه در گردش

در یکی از نیازهای جدی مدیران در شرایط فعلی را افزایش دانش مالی و شناخت ابزارهای تأمین مالی می‌داند. به اعتقاد او، مدیری که نتواند مسائل مالی مجموعه خود را به‌درستی مدیریت کند، در معرض شکست قرار می‌گیرد.

او با اشاره به ابزارهایی مانند اعتبار اسنادی یا ال‌سی (LC)، تنظیم اسناد و سازوکارهای خرید تأکید می‌کند که مدیران باید این ابزارها را بشناسند یا از مشاوران متخصص کمک بگیرند. به گفته او، تأمین سرمایه در گردش و استفاده از ظرفیت‌های اعتباری مشتریان نیز باید در برنامه مالی شرکت‌ها جایگاه مشخصی داشته باشد.

در همچنین بر ضرورت بازنگری در مدل‌های فروش تأکید می‌کند. از نظر او، مشاور موردنیاز شرکت‌ها الزاماً نباید فردی دانشگاهی یا آکادمیک باشد؛ بلکه می‌تواند فردی با تجربه عملی و شناخت عمیق از بازار باشد که توانایی کمک به تصمیم‌گیری درست را داشته باشد.

او می‌گوید تولیدکنندگان دیگر نمی‌توانند محصولات خود را بدون شناخت کافی از مشتریان و شرایط فروش عرضه کنند. به اعتقاد در، شرکت‌هایی که بتوانند ابزارهای مالی را به‌درستی به کار بگیرند و برای تأمین مالی و مدیریت فروش خود برنامه داشته باشند، شانس بیشتری برای عبور از بحران خواهند داشت.

تاب‌آوری تولیدکنندگان ایرانی؛ توانایی عبور از بحران یا عادت به مشکلات؟

در با اشاره به سابقه طولانی فعالیت تولیدکنندگان ایرانی در شرایط بی‌ثبات اقتصادی، تاب‌آوری را یکی از ویژگی‌های مهم فعالان اقتصادی کشور می‌داند. او می‌گوید تولیدکنندگان ایرانی در فضایی فعالیت کرده‌اند که عواملی مانند قطع برق بدون برنامه و تغییرات پیش‌بینی‌ناپذیر نرخ ارز همواره بر تصمیم‌های اقتصادی اثر گذاشته‌اند؛ شرایطی که ممکن است برای فعالان اقتصادی برخی کشورهای دیگر بسیار دشوار باشد.

او بخشی از این توانایی را به موقعیت جغرافیایی و تاریخی ایران و سابقه تجارت در این سرزمین مرتبط می‌داند و معتقد است بازرگانان ایرانی در طول زمان توانایی زیادی برای یافتن مسیرهای جایگزین در مبادلات اقتصادی به دست آورده‌اند.

 

ادامه دارد … 

 

متن کامل مصاحبه در شماره 289 ماهنامه بسپار که در نیمه آبان ماه منتشر می شود ،می‌خوانید.

در صورت تمایل به دریافت نسخه نمونه رایگان و یا دریافت اشتراک با شماره های ۰۲۱۷۷۵۲۳۵۵۳ و ۰۲۱۷۷۵۳۳۱۵۸ داخلی ۳ سرکار خانم ارشاد تماس بگیرید. نسخه الکترونیک این شماره از طریق طاقچه  و  فیدیبو  قابل دسترسی است

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا