بسپار/ ایران پلیمر در عصری که با آگاهی محیطزیستی و واقعگرایی اقتصادی تعریف میشود، صنعت پوششهای حفاظتی در یک نقطه عطف مهم قرار دارد. تحت تأثیر ضرورتهای زيست ماندگاري و کارایی، تلاشهای تحقیق و توسعه دچار تحولی عمیق شدهاند. بتینا هافمن در گفتگو با گاوین بون (مدیر ارشد فناوری گروه بکرز)، بینشهایی درباره عواملی که این تحول را شکل دادهاند، مطرح کرد.
زيست ماندگاري و کارایی نیروهای محرکه این صنعت هستند که نوآوری در پوششهای حفاظتی را شکل میدهند.
چه عواملی در حال حاضر در حال شکل گیری تحقیق و توسعه در پوشش محافظ هستند؟
در حوزه اصلی کسبوکار ما، یعنی پوششهای کویل، زيست ماندگاري بهعنوان عامل محرک و اتصالدهنده همه تحولات عمل میکند و تیمهای تحقیق و توسعه ما را در تلاشهایشان برای پاسخگویی به تقاضای جهانی برای پوششهای جدید با قابلیتهای زيست ماندگاري پیشرفته هدایت میکند. یکی از حوزههای اصلی تمرکز در صنعت پوشش، استفاده از مواد اولیه زيست ماندگارتر است؛ بهویژه موادی که از اقتصاد چرخهای حاصل میشوند.
علاوه بر این، حرکت به سمت فرآیندهای پوشش کویل زيست ماندگارتر نیز مشاهده میشود: بسیاری از مشتریان، بهعنوان مثال، به دنبال پوششهای UV/EB (فرابنفش/پرتو الکترونی) هستند که میتوانند ردپای کربنی آنها را کاهش دهند.
به طور کلی، هر چیزی که به کاهش قابلتوجه کربن عملیاتی (که به عنوان «اثرانگشت دست» شناخته میشود) کمک کند، مورد توجه قرار میگیرد. این همچنین شامل تلاشهایی در جهت کاهش مصرف انرژی و توسعه پوششهای آسانپاکشونده میشود. پیشزمینه این امر این است که تا ۸۵ درصد از هزینههای طول عمر یک ساختمان مربوط به عملیات، نگهداری و تأثیرات پایان عمر آن – خواه تخریب، بازیافت یا استفاده مجدد – است. پوششهایی مانند محصولات با دوام بالا که میتوانند این هزینههای اضافی طول عمر را کاهش دهند، ارزش پروژه را افزایش میدهند زیرا دوام بیشتری دارند و نیاز کمتری به تعمیر و نگهداری دارند.
مقرونبهصرفهبودن یک روند مهم در شکلدهی به این صنعت است. کاهش هزینههای اعمال پوششها یک اولویت است، و ما مواردی داریم که در آنها توانستهایم این کار را همزمان با بهبود عملکرد زيست ماندگاري انجام دهیم و یک موقعیت برد-برد ایجاد کنیم.
تمرکز بیشتر بر درک این موضوع که آیا میتوان اجزای فیلم پوشرنگ را در پایان عمر آن بازیافت کرد، موضوعی کلیدی است. در حال حاضر، هیچ نوع چرخهی کاملاً بستهای در صنعت پوششهای کویل وجود ندارد، زیرا پوشش کویل در پایان عمر آن و زمانی که فلز بازیافت میشود، سوزانده میشود. این حوزه آماده نوآوری و توسعه است.
چالشهای عمده در بازار پوششهای حفاظتی در حال حاضر چیست؟
بزرگترین چالش در پوششهای کویل، کربنزدایی یا همان «حذف سوختهای فسیلی» است. در زنجیره ارزش پوششهایی که به درب کارخانه پوششدهندگان کویل میرسد، تقریباً نیمی از انتشار CO2 از مواد خام خریداریشده برای پوشرنگ و تامینکنندگان ما ناشی میشود و نیمی دیگر از فرآیندهای اعمال و پخت پوشش کویل. خود تولید پوششها در عملیات شرکت بکرز کمتر از ۵ درصد این انتشارها را به خود اختصاص میدهد. حل این مسئله نیازمند همکاری چندین ذینفع در طول زنجیره ارزش در راستای نوآوریهای پایدار است.
بهعنوان یک تولیدکننده پوشرنگ، ما با تامینکنندگان خود همکاری نزدیکی داریم تا مواد اولیه جدیدی با ردپای کربنی پایینتر و عاری از سوختهای فسیلی پیدا کنیم. این موارد شامل رزینهایی است که از زبالههای پلاستیکی یا مواد خام تجدیدپذیر/زیستپایه تولید میشوند. با این حال، ما همچنین باید فراتر از زنجیره تأمین به سمت فناوریهای نوظهوری نگاه کنیم که ممکن است تولید مواد اولیه کربنزدایی شده و پایدارتر را ممکن سازند.
علاوه بر این، ما باید با مشتریان خود همکاری نزدیکتری داشته باشیم تا نوآوریهایی در زمینه نحوه اعمال پوششها بر روی زیرلایه ایجاد کنیم. نمونه بارز این مورد، راهحل پخت UV/EB است که طی دو دهه گذشته در بکرز توسعه دادهایم. این فناوری، که در سال ۲۰۲۳ در دسترس بازار قرار گرفت، به مشتریان کمک میکند تا کاهش قابلتوجهی در CO2 به همراه صرفهجوییهای مرتبط در انرژی و مالیاتهای کربنی داشته باشند.
(ادامه دارد …)
مترجم: مهندس کاوه شریفی، کارشناسی ارشد مهندسی شیمی-جداسازی، دانشگاه گیلان
متن کامل این مقاله را در شماره 273 دوماهنامه پوشرنگ از گروه مجلات بسپار که در پایان تیرماه 1404 منتشر شده است، می خوانید.
در صورت تمایل به دریافت نسخه نمونه رایگان و یا دریافت اشتراک با شماره های ۰۲۱۷۷۵۲۳۵۵۳ و ۰۲۱۷۷۵۳۳۱۵۸ داخلی ۳ سرکار خانم ارشاد تماس بگیرید. نسخه الکترونیک این شماره از طریق طاقچه و فیدیبو قابل دسترسی است.
