اختصاصی بسپار/ وطن یعنی خلیج تا ابد فارس
بسپار/ایران پلیمر نمی دانم آن فیلم یک دقیقه و چهار ثانیه ای از بمباران خارک را دیده اید یا نه؟ نمی دانم اصلا هرگز در خارک بوده اید یا نه؟ من این فرصت استثنایی را داشته ام، یک بار. وقتی نگاهم از آسمان به آن جزیره مرجانی کوچک با دو حلقه کم و پررنگ در آب های بی نظیر خلیج فارس افتاد، مسخ شدم انگار.خارک، البته آن ابهت مشهود عسلویه را با آن سازه های عظیم الجثه نداشت.
بهار شرجی و سوزانی بود، برای یک غیر بومی. آهوان جزیره، دانشگاه علوم دریایی خارک، گورمعبدها، کتیبه هخامنشی و بالاخره دیدن بارگیری یک نفتکش غول پیکر می تواند برای هر کسی، تجربه ای بی نظیر باشد. برای من هم بود.
این روزها هر بار که خبرهای احتمالی تصرف خارک را می شنوم، بخشی از وجودم، از تنم جدا می شود. به عنوان معترض جدی و همچنان این سالها به حکومت، جز این نمی خواهم که وطنم از هجوم متجاوزین در امان بماند، وجب به وجبش.
تبسم علیزادمنیر
