اختصاصی بسپار/ ارز تک نرخی/ گفت و گو با احمد رضوانی، معاون مدیرعامل در شرکت رزینفام: شرایط آشفته قیمت گذاری، کاهش عرضه و افزایش قیمت ها، نهایتا به افت تولید منتهی می شود

بسپار/ایران پلیمر گفت و گوهای خبرنگار ایران پلیمر با برخی نمایندگان تشکلی صنعت و مدیران صنایع پلیمر و پوشش در خصوص اثرات تغییر مبنای محاسبه قیمت پایه مواد اولیه و مدیریت آن به تدریج منتشر می شود.

گفت و گوی ما با احمد رضوانی، معاون مدیرعامل در شرکت رزینفام را در ادامه می خوانید:

بسپار- دولت تصمیمات چندساله خود مبنی بر حذف ارز ترجیحی و تک‌نرخی کردن ارز را اجرایی کرده است. این موضوع روی تامین و قیمت مواد اولیه پلیمرها با چه مکانیسمی اثر می‌گذارد؟ در حال حاضر با چه نرخی قیمت‌گذاری پلیمرها انجام می‌شود؟
رضوانی: در پی تغییر نرخ ارز مبنا، قیمت مواد اولیه وارداتی و مواد اولیه بورسی تغییر چشمگیر داشته است. تک نرخی شدن قیمت ارز به طور مستقیم باعث افزایش قیمت کلیه مواد اولیه و محصولات تولید داخل و وارداتی شده است. ضمن اینکه عدم تخصیص کافی و منظم ارز جهت واردات و همچنین نوسانات شدید نرخ ارز سامانه طی دو هفته اول باعث کاهش قابل توجه عرضه مواد اولیه شد و این کاهش عرضه باعث افزایش قیمت شدید و در برخی موارد، بسیار بیشتر از میزان افزایش نرخ ارز شد. در حال حاضر نرخ‌ها بستگی به میزان عرضه داشته و بسته به نوع کالا بر اساس نرخ‌های سامانه یا حتی نرخ‌های بازار آزاد بوده و شرایط قیمت‌گذاری آشفته شده است.

بسپار-این موضوع در کوتاه مدت و بلند مدت بر روی صنعت پلیمر چه اثراتی خواهد داشت؟
رضوانی: این موضوع در کوتاه مدت باعث آشفتگی در بازار از نظر میزان عرضه و تقاضا و همچنین قیمت‌ها شده است. با توجه به افزایش قیمت‌ها، کاهش قدرت خرید و نقدینگی و نیز شرایط رکود تورمی موجود احتمالا با تشدید شرایط رکود بازار، تورم و کاهش تقاضا و همچنین افت تولید رو به رو خواهیم بود.

همچنین در صورتی که با وجود افزایش نرخ مبنا، وضعیت تخصیص ارز به روال گذشته باشد، علاوه بر شرایط فوق با کمبود مواد اولیه مورد نیاز تولید نیز مواجه خواهیم شد.

بسپار- پیشنهادهای شما برای حداقل کردن تبعات این اقدام به دولت و تولیدکنندگان چیست؟
رضوانی: ریشه اصلی مشکلات موجود فرا اقتصادی و بیشتر سیاسی و اجتماعی است، تنها راه تعدیل و برون رفت از شرایط موجود و کنترل نرخ ارز و تورم به عنوان ریشه مشکلات اقتصادی در بلند مدت، تغییر رفتار حاکمیت در جهت رفع تحریم‌های خارجی و رفع تنش‌های داخلی است که با ایجاد بستر مناسب جهت تسهیل تعاملات و مبادلات تجاری، بستر لازم جهت جذب سرمایه خارجی، بازسازی زیر ساخت‌های فرسوده و بهبود تراز و رشد اقتصادی را فراهم کند.

در کوتاه مدت کاهش نوسانات ارزی، تسهیل فرآیند واردات و صادرات، تسهیل تخصیص ارز و تامین نقدینگی مورد نیاز صنایع با توجه به افزایش نرخ‌ها و هزینه‌ها، کاهش مشکلات تامین انرژی برای صنایع و کاهش تنش‌ها از جمله فعالیت‌هایی است که شاید تاثیرگذار باشد.