اختصاصی بسپار/یادداشت دکتر اسماعیل قاسمی، عضو هیات علمی پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی در روزهای جنگ

بسپار/ایران پلیمر  شهر بزرگ است تنم/ من طرفی غم طرفی
غم زیاد این روزهای کشور از شمار به در رفته و هرکدام زخم عمیقی بر جان و وجود هر ایرانی آزاده به جای گذاشته است. با یک نگاه گذرا می توان زخم هایی نظیر تورم، گرانی، بیکاری، آسیب به صنایع مادر پتروشیمی و فولاد، کشتار بچه های میناب، تعطیلی واحدهای تولیدی، تعطیلی دانشگاه‌ها و مدارس، قطعی اینترنت، بی ارزش شدن پول ملی را به آسانی دید.

روشن است که هرکدام از این مشکلات به تنهایی قادر است این تن را به آشوب کشد و از حالت طبیعی آن خارج کند. اما بر ماست که در این شرایط، این تن خسته را دریابیم و به یاریش بشتابیم. شاید بپرسید از ما چه بر می آید که در هیچ جای تصمیم گیری این کشور و صحنه جهانی محلی از اعراب نداریم و عمری فقط بر طبل علم و دانش کوبیدیم که این روزها آن هم بلند آوازست و میان تهی.

به نظرم تنها کاری که از ما برمی آید خردورزی و پمپاژ آن به جامعه خسته و مستاصل است تا از زیان های بیشتر جلوگیری شود. در جامعه ای که به شدت به سمت دوقطبی بودن پیش می رود تنها خردورزی است که می تواند افسارافراط گرایی را مهار کند و کور سو های امید را زنده نگه دارد. اصل خردورزی از دیرباز در آموزه های باستانی و دینی ما سفارش شده است و مطلب غریبی نیست که نیاز به روشنگری و تاکید داشته باشد. خردورزی در سیاست، اقتصاد، تعاملات اجتماعی و حکمرانی تنها راه برون رفت از این بن بست و خرابی های همه جانبه است و ای کاش رگه هایی از آن در لایه های حکمرانی ذی تصمیم وجود داشت تا الان در این وضعیت بغرنج و پیچیده نبودیم.

از طرف دیگر، پافشاری بر نظرات سیاسی، تعصب، لجاجت، نا آگاهی از شرایط موجود هم موجب تشدید مشکلات و پیچیده تر کردن آن می گردد که باید با عقلانیت تک تک آحاد جامعه مهار شود. پس بیایید دست به دست خردورزی را در جامعه نهادینه کنیم تا بتوانیم این روزهای پرازالتهاب را به سلامت و با کمترین آسیب سپری کنیم.

ز شمشير ديـوان خـرد جـوشنست / دل و جــان داننــده زو روشنست