اختصاصی بسپار/ چرا پلیمرهای نفتپایه به این زودیها از بین نمیروند؟ موضوع پول است!
بسپار/ ایران پلیمر یک کارشناس باسابقهی صنعت John Spevacek طی گزارشی تازه توضیح میدهد که چرا با وجود فشارهای زیستمحیطی، بسپارهای نفتپایه همچنان نقش اصلی خود را حفظ خواهند کرد: موضوع پول است. او تجربههای شخصیاش از سالهای پایانی فعالیت صنعتیاش در حوزهی نفت را آگاهکننده توصیف میکند؛ تجربههایی که نشان میدهد حجم گردش مالی این صنعت آنقدر عظیم است که توقف آن تقریبا غیرممکن به نظر میرسد.
پروژهای کوچک که میلیونها دلار ارزش داشت
بهگفتهی نویسنده، در یکی از همکاریها شرکت خدمات نفتی از گروه او خواسته بود یک بسپار جدید برای بهبود حفر چاه بسازد. آنها برای فاز نخست پیشنهادی ۱۰۰ هزار دلاری ارائه کردند؛ عددی که بهطور معمول بسیار بالا محسوب میشد. اما سفارشدهنده — یک مهندس جوان حدودا ۳۰ ساله — آن را فورا امضا کرد.
چندی بعد گروه پژوهشی فهمید که راهکار کوچک آنها برای هر چاه، حدود ۱۰۰ هزار دلار صرفهجویی ایجاد میکرد؛ رقمی که نشان میداد پیشنهاد اولیه بسیار کمتر از ارزش واقعی بوده است. این تنها یک نمونه از جریان پول در زنجیرهی گستردهی نفت بود؛ زنجیرهای شامل پیمانکاران، زیرپیمانکاران و شرکتهای خدمات نفتی که سودهای عظیمی را جابهجا میکند.
نمونهای دیگر: Deepwater Horizon
او مثال دیگری هم میآورد: سکوی Deepwater Horizon. این سکو با رقم روزانه ۱ میلیون دلار برای حفر چاه های نفت فراساحلی اجاره میشد؛ رقم بزرگی که برای شرکتهای بزرگ نفتی اصلا نگرانکننده نبود. او مینویسد: «این هزینهها هیچکس را نمیترساند. پاسخشان همیشه این است: حفاری کنید، فقط حفاری کنید!»
چرا اکنون انگیزهها برای حفاری حتی بیشتر شدهاند؟
طبق گزارش تازهی مشاوران McKinsey، ترکیبی از عوامل جغرافیا-سیاسی و فناورانه موجب شده وابستگی جهان به نفت نه تنها کاهش نیابد، بلکه احتمالا تا سال ۲۰۵۰ همچنان ۴۰ تا ۵۵ درصد انرژی جهان بر پایهی نفت بماند.
امنیت انرژی
کشورها اکنون بیش از هر زمان دیگری به تامینکنندگان «سیاسیهمسو» نیاز دارند. برای تامین سریع انرژی امن، گزینههای نفتمحور در اولویت قرار گرفتهاند.
مصرف عظیم انرژی مراکز داده و هوش مصنوعی
بهگفتهی نویسنده، تنها یک مرکز دادهی جدید نزدیک Raleigh ممکن است ۲۵ درصد کل برق یک نیروگاه هستهای محلی را مصرف کند. برای افزایش سریع ظرفیت تولید برق، نیروگاههای سوخت فسیلی دوباره در برنامهی کشورها قرار گرفتهاند.
همراهی سرنوشت نفت و بسپار
او نتیجه میگیرد: «هرچه مصرف نفت افزایش یابد، بسپارهای نفتپایه نیز باقی خواهند ماند.»
زیستبسپارها (Biopolymer) و پلیاتیلن زیستپایه (Bio-based PE) بهگفتهی او، به این زودیها جایگزین جریان اصلی نخواهند شد. حتی شرکتهای بزرگ نفتی نیز بهطور آرام و بیسروصدا از سرمایهگذاری در انرژیهای زیستپایدار (Sustainability) عقبنشینی کرده و دوباره به نفت بازگشتهاند.
