صنعت مستربچ و آمیزه های پلیمری چوب چه چیز را می خورد؟! توقف صادرات تا چه وقت؟

بسپار/ ایران پلیمر صنعت پلیمر ایران یکی از سیبل های جنگ سی و نه روزه بود. آنجایی که زیرساخت های تامین یوتیلیتی پتروشیمی ها در منطقه ویژه اقتصادی ماهشهر و عسلویه هدف حمله متجاوزین قرار گرفت و به کلی شریان تولید در آنها قطع شد.

با این حال کمتر کسی فکر می کرد که صنعت پتروشیمی کشور بتواند در کوتاه و میان مدت از جای برخیزد. چنانکه کمتر کسی پس از آغاز جنگ علیه ایران گمان می برد امروز در این نقطه ایستاده باشد.

صنعت کشور چنانکه قبلا هم در یادداشت های متعددی اشاره کردیم، ایستاد و مقاومت را در حمایت از اشتغال و نیازمندیهای اساسی مردم کشور تعریف کرد.

صحنه کلان اقتصاد کشور نشان داد که فشار جنگ، مدیران صنعت و تولید را (ما خصوصا از صنعت پلیمر حرف می زنیم) نه تنها به زانو در نیاورد، بلکه آنها را در یک فرآیند همراهی برای بقای جمعی ثابت قدم تر کرد.

رییس هیات مدیره انجمن تولیدکنندگان مستربچ و کامپاندهای پلیمری، دکتر محمدمهدی خراسانی به رویکرد این انجمن در دوران جنگ سی و نه روزه تحمیلی اشاره کرد و گفت: صنعت ارزش آفرین و دانش بنیان مستربچ و کامپاند به چند دلیل از جمله:

– ابلاغ دستورالعمل وضع عوارض صادراتی در نیمه دوم سال قبل

-حذف سهمیه مواداولیه در نخستین هفته آغاز به کار بورس در سال جاری و در دوران جنگ

– و ممنوعیت صادرات

از جمله صنایعی ست که به شدت محجور واقع شده و تولیدکنندگان آن با حجم بالای سرمایه گذاری های انجام شده در راستای تکمیل زنجیره صنایع پایین دستی پتروشیمی و ارزآوری، در شرایط اضطرار همه تنگناها و فشارها را متحمل شدند. اما امروز آیا شرایط اضطرار همچنان پابرجاست؟

در شرایطی که هفته گذشته قیمت گذاری محصولات پتروشیمی به روال همسو با قیمت های جهانی برگشت، رقابت ها خاتمه پیدا کرد و بسیاری از عرضه ها به مچینگ رفت، آیا همچنان باید محدودیت های سهمیه ای و ممنوعیت صادراتی برای صنعت مستربچ و کامپاند باقی بماند؟

این در حالیست که ما از یک سو به صورت کاملا روشن و تخصصی پیشنهادهای خود را برای کنترل سقف صادراتی در سامانه های گمرکی ارایه کرده ایم و از سوی دیگر معتقدیم که ارز حاصل از صادرات تولیدکنندگان (تاکید می کنیم که در شرایط فعلی صادرات توسط تولیدکنندگان مستربچ و کامپاند که رفع تعهد ارزی کاملا شفافی دارند، و نه بازرگانان) می تواند به تامین مواد اولیه حیاتی سایر بخش ها هم کمک قابل توجهی باشد.

ابراهیم شیخی، عضو هیات مدیره انجمن یاد شده نیز گفت: ما با توجه به شرایط خاص و بحرانی کشور، قطع موقت صادرات را در راستای منافع ملی و حداکثری کشور پذیرفتیم، اما می گویند آنچه راه حلی ندارد، مرگ است. صنعت ما امروز در حال احتضار است و حضور آن در بازارهای هدف صادراتی منطقه که با دشواری زیادی به دست آمده است، بعد از دو ماه توقف کامل صادراتی، در معرض خطر جدی ست. ما از اتاق بازرگانی به عنوان متولی و حامی بخش خصوصی انتظار داریم در تصمیماتی که منافع صنعت مستربچ و کامپاند را هدف قرار می دهد، مستقیما و به صورت تخصصی از خود ما نظرخواهی و دفاعیات ما را منتقل کند.

طبیعی ست که ما نه تنها مخالفتی با توسعه تولید محصولات نهایی در کشور نداریم، بلکه اتفاقا در این مسیر، تقاضای داخلی برای تولیدات ما هم افزایش خواهد یافت. ولی متاسفانه امروز شاهد هستیم که میزان تولید مستربچ و کامپاند ظرفیت سازی شده، در کشور قابل جذب نیست. در چنین شرایطی و در حالیکه مجتمع های پتروشیمی هر هفته فهرست مواد اولیه مازاد و قابل صادرات خود را به روزرسانی می کنند، چرا ممنوعیت صادرات صنعت مستربچ و کامپاند به عنوان محصول واسطه ای با ارزش افزوده بالاتر همچنان برقرار است؟

دکتر خراسانی در پاسخ به این سوال که چگونه می شد بهتر از این شرایط اضطرار گذر کرد گفت: شاید اگر سیاست گذار و تصمیم ساز مشورت با اعضای انجمن مستربچ و کامپاند را در دستور کار خود قرار می داد، نیازی به خیلی از بگیر و ببندها و امنیتی کردن و التهاب آفرینی در بازار نبود. از جمله اینکه می شد برخی گریدهای آسیب دیده را با آمیزه سازی مهندسی در داخل تامین کرد. در هر حال فکر می کنم تجربه کشور برای آینده، باید توجه بیشتر به پدافند غیرعامل باشد. مشکلات تامین و خصوصا واردات، در این مدت نشان داد در صنعت خود ما، حتما باید موجودی افزودنی ها را قویتر دنبال کنیم.

دکتر حیدر، دبیر انجمن نیز در بخش دیگری از این جلسه گفت: ما معتقدیم حوزه گرانول های پلیمری تنها دو متولی می تواند داشته باشد، پتروشیمی ها و صنعت کامپاند و مستربچ. انجمن می تواند متولی ارزش گذاری صادراتی این بخش باشد. در جلسات مستمر با NPC و مجتمع های پتروشیمی تلاش کرده ایم ضمن تعریف و تثبیت جایگاه این صنعت، پتانسیل های آن را خصوصا در Upcycling  و بهیافت مواد بازیافتی و شبیه سازی گریدهای مورد درخواست کشور معرفی کنیم.