در حاشیه اختلافات هیات مدیره انجمن صنایع همگن پلاستیک: چرا به اینجا رسیدیم؟! چه باید بکنیم؟
بسپار/ ایران پلیمر انجمن صنایع همگن پلاستیک (استان تهران)، جزیی جدایی ناپذیر و نوستالژیک از گذشته ی حرفه ای من ست و اطمینان دارم برای خیلی از ما در صنعت پلاستیک نیز چنین حسی را تداعی می کند.
در همان روزهای بیست و چند سالگی که حالا دست کم همان قدر سال از آن گذشته، شاهد بودم که در دفتر خیابان اشراقی، هیات موسس این انجمن گرد هم آمدند. با هم افزایی، ایده های خود را پروراندند، برنامه تدوین کردند و به یکی از نخستین تشکل های صنعت پلیمر روح وجودی دمیدند.
دفتر این انجمن در طبقه فوقانی موزه دکتر سندوزی در بخارست، داستان ها داشت تا خریده شد، به همت و گلریزان کسانی که به صنعت پلاستیک و فعالیت تشکلی باور داشتند. کسانی که برخی از آنها امروز در میان ما نیستند (روح آقایان مونسان، هوبه فکر و دیگران در آرامش) و شد محلی کم نظیر برای دور هم جمع شدن ها، رفت و آمدها و همفکری های مدیران صنعتی که داشت می بالید و رشد می کرد.
انجمن صنایع همگن پلاستیک و هیات مدیره ادوار آن مبتکر خیلی از رویدادهای موثر در این صنعت هستند: دید و بازدیدهای سالانه نوروزی که محلی منحصربه فرد برای گردهمایی، دیدارهای رودررو و تبادل نظرها و هماهنگی های درون صنفی بودند، جشنواره های صنعت پلاستیک که با خود فضای رقابت و همراهی را توامان ایجاد می کردند و پس از توقف آن، هیچ تشکل دیگری نتوانست پرچم برگزاری آن را از نو بلند کند، مدیریت تورهای تخصصی نمایشگاهی خارجی با جذب بیشترین تسهیلات و حمایت ها که این مورد هم هرگز در سایر تشکل ها تکرار نشد، برپایی کارگاه های آموزشی برای مدیران و بسیاری از مکاتبات و مذاکرات و کرسی های اثرگذار دیگر که از ویژگی های غیرقابل انکار این تشکل بوده است.
متاسفانه اختلافات در هیات مدیره مستقر انجمن صنایع همگن پلاستیک چندی ست بالا گرفته.
به رغم نقدهای زیادی که از زمان نخستین بارقه های چند دستگی در بدنه این تشکل و انشقاق میان افراد موسس و بانی و علاقه مند در چندین سال قبل، به آن وارد می دانسته ایم و از آن نوشته ایم، با اینحال حالا هر چه کند و کاو می کنم دلیلی جدی برای طرح موضوع، دغدغه و نگرانی تزلزل ساختارهای این انجمن پیدا نمی کنم. اتفاقا هر چه که هست طی سالها و به آرامی رخ داده و در خیلی از جاها نمایندگی این تشکل را در تصمیم سازی های کلان این صنعت تضعیف کرده.
حتما خوشحال هستم که گروهی از مدیران صنعت پلیمر شامگاه دیشب دور هم جمع شدند و با تاکید بر حل و رفع اختلاف ها، اعلام آمادگی کردند تا با همراهی و حمایت های خود موجب تقویت انجمن صنایع همگن پلاستیک شوند.
واقعیت این است که این تشکل، ریشه و مادر بسیاری از تشکل های تخصصی پس از خود است. به عنوان رسانه ای که در تمام این سالها تلاش کرده ایم از هر گونه موازی کاری منجر به اتلاف منابع و سرمایه های ملی و فردی، به دور بمانیم، برای هر زنجیره دیگری هم امیدواریم شاهد همین الگو باشیم. درعین حال این واقعیت به معنای میدان دادن به اقتدارگرایی و تمامیت خواهی یک طیف یا یک جریان و حذف دیگران نیست. خیلی بدیهی ست که همه توان این صنعت برای عبور از روزهای سخت که در این مملکت کم هم نبوده، خوب است به کار گرفته شود. جز با کنار گذاشتن عناد و مقابله های فردی و اولویت دادن به منافع جمعی ممکن نمی شود./ تبسم علیزادمنیر
