چرا در پلاست شو شرکت می کنیم؟/ گفت و گوی بسپار با فرزان فیاض، مدیر فروش پلاستیک طبرستان: صنعت زمانی زنده میماند که ارتباط میان تولیدکننده، بازار، فعالان زنجیره تأمین و مشتریان حفظ شود
بسپار/ ایران پلیمر نمایشگاه پلاست شو قرار است از 14 تا 17 مهرماه در مرکز نمایشگاهی ایران مال برگزار شود. این نمایشگاه با تمرکز بر ارایه محصولات نهایی صنعت پلیمر فرصتی برای بازاریابی صادراتی برای روزهای بهتر اقتصاد کشور است.
گفت و گو با برخی غرفه گذاران این نمایشگاه را در ایران پلیمر به تدریج خواهید خواند.
به اعتقاد فرزان فیاض، اتفاقاً در شرایط دشوار اقتصادی، حضور فعال بنگاههای صنعتی در چنین رویدادهایی اهمیت بیشتری پیدا میکند. از نگاه او، صنعت زمانی زنده میماند که ارتباط میان تولیدکننده، بازار، فعالان زنجیره تأمین و مشتریان حفظ شود.
مجتمع پلاستیک طبرستان نزدیک به سه دهه در این صنعت فعالیت داشته و به گفته فیاض، طبیعتاً دورههای مختلف اقتصادی و فراز و نشیبهای زیادی را تجربه کرده است. حضور این مجموعه در نخستین Plast Show، علاوه بر معرفی توانمندیها و محصولات، نشانهای از نگاه بلندمدت آن به بازار و ادامه مسیر توسعه است.
از سوی دیگر، نمایشگاه برای پلاستیک طبرستان صرفاً محل عرضه محصول نیست. فیاض آن را فرصتی برای شنیدن صدای بازار، ارتباط مستقیم با مشتریان و فعالان صنعت و شناخت دقیقتر نیازهایی میداند که قرار است محصولات آینده بر اساس آنها شکل بگیرند.
از مخازن پلیاتیلن تا راهکارهای تخصصی پلیمری
بخش مهمی از شناخت بازار از مجتمع پلاستیک طبرستان به مخازن پلیاتیلن برمیگردد، اما به گفته فیاض، توانمندی و سبد محصولات این مجموعه بسیار فراتر از یک گروه محصول است.
این شرکت در Plast Show تلاش میکند تصویر کاملتری از ظرفیتهای خود ارائه کند؛ از انواع مخازن پلیاتیلن خانگی، صنعتی و حجیم گرفته تا محصولات و راهکارهای تخصصیتر پلیمری و محصولاتی که برای کاربردهای زیرساختی و پروژهای طراحی و تولید شدهاند.
یکی از اهداف حضور طبرستان در این نمایشگاه، از نگاه مدیر فروش این شرکت، آن است که مخاطب، این مجموعه را نه صرفاً به عنوان تولیدکننده یک محصول، بلکه به عنوان یک مجموعه صنعتی با توان طراحی، تولید و توسعه راهکارهای متنوع پلیمری بشناسد.
کاهش قابلیت پیشبینی اقتصاد؛ نگرانی فراتر از هزینهها
فیاض معتقد است امروز نمیتوان تنها یک عامل را به عنوان نگرانی اصلی تولیدکنندگان انتخاب کرد. به گفته او، تولیدکننده همزمان با نوسانات قیمت و تأمین مواد اولیه، کاهش قدرت خرید و تقاضای بازار، هزینههای تأمین مالی، انرژی، حملونقل و دشواری برنامهریزی بلندمدت مواجه است.
با این حال، از نگاه او، شاید مسئلهای که بالاتر از همه این موارد قرار میگیرد، کاهش قابلیت پیشبینی اقتصاد باشد.
او معتقد است یک بنگاه صنعتی میتواند با هزینه بالا، رقابت سخت یا حتی دورهای از رکود کنار بیاید، اما زمانی که امکان پیشبینی چند ماه آینده و برنامهریزی برای سرمایهگذاری، تولید و فروش محدود شود، تصمیمگیری بسیار دشوارتر خواهد شد.
فیاض صنعت پلیمر ایران را دارای ظرفیت و تجربه بالا میداند و میگوید بخش خصوصی در سالهای گذشته نشان داده است که از تابآوری قابل توجهی برخوردار است. با این حال، به اعتقاد او تابآوری نامحدود نیست.
اگر فشارهای موجود برای مدت طولانی ادامه پیدا کند، نتیجه الزاماً تعطیلی ناگهانی صنایع نخواهد بود؛ بلکه ممکن است ابتدا خود را در کاهش سرمایهگذاری، کند شدن توسعه، فرسودگی تجهیزات، کاهش قدرت رقابت و از دست رفتن فرصتهای بازار نشان دهد.
خوشبینی به ظرفیت صنعت، مشروط به امکان برنامهریزی
با وجود شرایط موجود، فیاض همچنان به ظرفیت صنعت ایران و بهخصوص صنعت پلیمر خوشبین است. به گفته او، ایران بازار داخلی بزرگی دارد، به منابع و دانش فنی قابل توجهی دسترسی دارد و در بسیاری از حوزهها شرکتهایی شکل گرفتهاند که توان رقابت جدی دارند.
اما برای استفاده از این ظرفیت، بخش خصوصی بیش از هر چیز به ثبات و امکان برنامهریزی نیاز دارد.
او تأکید میکند که انتظار بخش خصوصی این نیست که دولت همه مشکلات بنگاهها را حل کند. از نگاه او، بخش خصوصی وظیفه خود را میداند و باید رقابت کند، بهرهوری را افزایش دهد، سرمایهگذاری کند و بازارهای جدید بسازد.
متن کامل این گفت و گو را به زودی و در شماره 288 ماهنامه بسپار در مهرماه می خوانید.
