یادداشتی بر برگزاری موفق هفدهمین دوره سمینار بین المللی علوم و تکنولوژی پلیمر ISPST2026: دانش، به مثابه یک فرآیند ارزش آفرین و پیش برنده

بسپار/ ایران پلیمر بسیار گفته و شنیده ایم که در ایران، با توجه به منابع غنی اولیه و خداداد (در بخش های بالادستی نفت و گاز، بعدتر پالایش و پتروشیمی)، باید ساختارهای ارزش آفرین را تقویت کنیم و هرچه که می توانیم از مواد خام و پایه، به سمت تولید و صادرات محصولات با ارزش افزوده بیشتر برویم.
اما در این سالها کمتر توجه کرده ایم که آنچه همین امروز در صنایع تبدیلی و تکمیلی کشور به دست آمده، در چند دهه فشارهای حداکثری بین المللی تحریمی، جز در سایه و با حمایت دانش بومی حاصل نشده. خلق این دانش نیز بی تردید مرهون مراکز آموزشی و پژوهشی پلیمر در تولید چند نسل از دانش آموختگان و مهندسان پلیمر بوده است.
برگزاری یک رویداد، احتمالا به تنهایی به معنای خلق ارزش نیست. ارزش زمانی شکل میگیرد که اجزای پراکنده، در یک نظام هدفمند به یکدیگر متصل شوند و یک اکوسیستم علمی و صنعتی را برای حال و آینده بسازند.
هفده دوره از برگزاری سمینار بین المللی علوم و تکنولوژی پلیمر یا همان ISPST گذشت. دست کم به عنوان کسی که در طول بیش از 25 سال اخیر دوره های ملی (همپا) و بین المللی این سمینار را دنبال کرده ام، می توانم بگویم این دوره نقطه عطفی برای این سمینار به شمار می رود و آینده آن را قطعا تحت تاثیر قرار خواهد داد.
در برگزاری این دوره که میزبانی آن را یک بار دیگر دانشکده مهندسی پلیمر و رنگ دانشگاه صنعتی امیرکبیر (خاستگاه این رشته در کشور) برعهده داشت، دست کم در ابتدا، هدف و ایده آل این بود که نسخه ای بین المللی تر از همیشه، با حضور پرتعداد ارایه دهندگان مقالات از کشورهای مختلف و خصوصا جهان اول این رشته ارایه شود. هر چند با همکاری برخی دانش آموختگان پیشین، در معتبرترین دانشگاه های روز دنیا و همچنین با همراهی برخی از محققین برجسته منطقه ای، برای رسیدن به این نقطه مهم در تبادل دست یافته های علمی برنامه ریزی شد، واقعیت ژئوپلتیک کشور که در بیش از هشت ماه، زیر پتک امنیتی جنگ و محاصره اقتصادی قرار داشت، عملا تحقق آن هدف را ناممکن کرد.
و این دقیقا جایی بود که تفاوت این دوره با تمام دوره های قبلی سمینار خود را نشان داد.
اینجا بود که برگزارکنندگان سمینار با پیدا کردن حلقه های مختلف علوم و مهندسی پلیمر، از رسانه های تخصصی تا تشکل های صنعتی، و صاحبان و دست درکاران تولید و تجارت این حوزه، زنجیره ای محکم بافتند که تجربه کارآمد، موفق و موثر آن قطعا در آینده به کارهای بسیار بیشتری خواهد آمد.
این بار ارتباط صنعت و دانشگاه، نه به صورت دستوری یا شعاری، بلکه در فرآیندی از تعریف نیازهای متقابل و واقعی، و به یکی از حرفه ای ترین اشکال ممکن پدیدار شد.
سهمی که غیردانشگاهیان در این سمینار علمی دانشگاهی برداشتند، سهمی قابل اعتنا بود که سنگ بنای ارتباطات آتی خواهد بود.
انجمن علوم و مهندسی پلیمر (با حمایت حدود 25 دانشکده، مرکز پژوهشی و گروه آموزشی پلیمر در کل کشور و اعضای حقیقی و حقوقی فعال)، با دارا بودن امتیاز برگزاری ISPST، نهادی ست که تحت عنوان دبیرخانه دایمی این سمینار، می تواند و خوب است که مانع متوقف شدن همکاریهای طرفین پس از پایان رسمی سمینار شود.
میزان استقبال غیرمنتظره و پیش بینی نشده از نشست های صنعتی، در جنب معتبرترین سمینار علمی کشور و جذب همزمان حضور دانشجویان، کارشناسان و مدیران دولتی و خصوصی مشتاق و علاقه مند به مبادله متقابل دانش و سرمایه دستاوردی ست که نشان می دهد برگزارکننده، انتخاب های درستی داشته است. از جمله توانسته مراکز دانشگاهی و پژوهشی، دانشجویان و پژوهشگران جوان (نسل آینده متخصصان، ایدهپردازان و کارآفرینان) در کنار اساتید و چهره های ماندگار پلیمر، بنگاههای اقتصادی و سرمایه گذاران، انجمنهای علمی و صنفی، دانشگاههای خارج از مرکز، ارتباطات و همکاریهای بینالمللی، نهادهای سیاستگذار (که جا دارد در دوره های آتی جدی تر برای حضور آنها برنامه ریزی کرد) را به خوبی در یک رویداد سه روزه مدیریت کند.
جذابیت نشست های صنعتی نشان داد بخشی از ظرفیت علمی دانشگاه ها در حال ترجمه شدن به زبان نیازهای روز صنعت است، چیزی که ضرورت آن سالهاست احساس می شده.
بدیهی است که نقطه قوت این دوره، مطلقا به معنای دستاورد ساختن از عملکردهای جزیره ای کشور نیست، بلکه صرفا زیربنایی قابل اعتنا برای روزهایی ست که بتوان در تعاملات علمی و صنعتی با دنیا، به توسعه کشور عمق و سرعت داد.
تبسم علیزادمنیر/ سردبیر گروه رسانه ای بسپار و ایران پلیمر
🔸 گزارش رویداد به زودی…





