اختصاصی بسپار/ گفت و گو با مهرشاد صدیقی، مدیر اجرایی: ماموریت مشخص برای پلاست شو/ برگزاری رویدادهای مشابه، بدون تفکیک مأموریت و جامعه هدف، برای مشارکت کنندگان فقط هزینه است!

بسپار/ ایران پلیمر نخستین دوره نمایشگاه پلاستشو قرار است از ۱۴ تا ۱۷ مهرماه در مرکز نمایشگاه و همایش بینالمللی ایرانمال برگزار شود. رویدادی که برگزارکنندگان آن میگویند تلاش کردهاند با فاصله گرفتن از الگوی رایج نمایشگاههای صنعت پلاستیک، سهم بیشتری برای صنایع تکمیلی، محصولات نهایی و ارتباط مستقیم تولیدکننده با بازار در نظر بگیرند. در این دوره بیش از ۸۰ شرکت در حدود ۱۰ هزار مترمربع فضای نمایشگاهی حضور دارند و برنامههایی همچون جلسات B2B، نشستهای تخصصی، کارگاههای آموزشی و دعوت از هیأتهای تجاری نیز پیشبینی شده است.
مهرشاد صدیقی، مدیر اجرایی نخستین دوره پلاستشو، در گفتوگو با “بسپار” از چالشهای شکلگیری یک برند نمایشگاهی جدید، محدودیتهای محل برگزاری برای استقرار ماشینآلات، نقش تشکلهای تخصصی و چشمانداز این رویداد برای تبدیل شدن به یک پلتفرم بازارمحور میگوید.
بسپار- آقای صدیقی، با توجه به اینکه نخستین دوره نمایشگاه پلاستشو تا چند روز دیگر پیش روست، در مورد سالنها و غرفهگذاران، فضای نمایشگاهی و… بفرمایید. ترکیب شرکتکنندگان در گروههای کالایی مختلف چگونه است؟
صدیقی: نمایشگاه پلاستشو از ابتدا با این نگاه طراحی شد که صرفاً یک نمایشگاه دیگر برای تکرار ساختارهای موجود نباشد. تلاش کردیم بخشهای مختلف زنجیره ارزش صنعت پلاستیک در کنار یکدیگر قرار بگیرند و بهخصوص صنایع تکمیلی و محصولات نهایی، سهم جدیتری در این نمایشگاه داشته باشند.
در این دوره از نمایشگاه پلاستشو که از تاریخ ۱۴ تا ۱۷ مهرماه در مرکز نمایشگاه و همایش بینالمللی ایرانمال برگزار میشود، حدود ۱۰ هزار مترمربع فضای نمایشگاهی برای رویداد در نظر گرفته شده و بیش از ۸۰ شرکت در این نمایشگاه حضور دارند.
ترکیب مشارکتکنندگان نیز شامل شرکتهای فعال در حوزه مواد اولیه، صنایع تکمیلی، محصولات نهایی، تجهیزات و فناوری، بازیافت و برخی حوزههای نوآورانه است. برای ما مهم بود که بازدیدکننده، وقتی وارد نمایشگاه میشود، فقط با یک حلقه از زنجیره صنعت مواجه نباشد؛ بلکه بتواند ارتباط میان مواد اولیه، تولید، فناوری، محصول نهایی و بازار را نیز ببیند.
بسپار- چه چالشها و فرصتهای احتمالی در برگزاری دوره اول نمایشگاه داشتید؟
صدیقی: مهمترین چالش، ایجاد اعتماد برای یک برند نمایشگاهی جدید است. شرکتها برای حضور در نمایشگاه هزینه و زمان صرف میکنند و طبیعتاً باید مطمئن باشند که این حضور برای آنها ارزش اقتصادی و تجاری ایجاد میکند.
از طرف دیگر، انتخاب محل برگزاری نیز هم فرصت ایجاد کرد و هم محدودیتهایی داشت. ایرانمال از نظر دسترسی، امکانات رفاهی، پارکینگ، فضاهای همایش و ظرفیتهای برگزاری برنامههای جانبی، مجموعه مناسبی است؛ اما برای نمایش و استقرار ماشینآلات سنگین محدودیتهایی وجود دارد.
ما از ابتدا میدانستیم و به همین دلیل، تلاش کردیم تعریف خودمان را از حضور گروه تجهیزات تا حدی متفاوت کنیم. در کنار معرفی تجهیزات، فناوری و راهکارها، تمرکز بر مذاکره تجاری و ایجاد ارتباط میان شرکتهای تجهیزاتساز و مصرفکنندگان آنها نیز مورد توجه قرار گرفته است.
بسپار- پلاستشو قرار بود تا حدی بر محصولات نهایی و ایجاد ارتباط میان تولیدکننده و بازار تمرکز داشته باشد. در عمل این هدف تا چه اندازه محقق شد؟ آیا عدم برگزاری سایر نمایشگاههای تخصصی پلاستیک در تهران و شهرستانها به این نمایشگاه کمک کرد؟ شرایط اقتصادی و بیثباتی ژئوپلیتیکی چهقدر اثر داشت؟
صدیقی: به نظرم در دوره اول، بخش قابل توجهی از این هدف محقق شده، اما هنوز با نقطهای که مدنظر ماست فاصله داریم.
صنعت پلیمر فقط مواد اولیه و ماشینآلات نیست. بخش بزرگی از ارزش اقتصادی این صنعت در صنایع تکمیلی و محصول نهایی ایجاد میشود. بنابراین، اگر قرار است نمایشگاهی واقعاً نماینده صنعت پلاستیک باشد، باید این بخشها نیز سهم جدیتری در آن داشته باشند.
ما سعی کردیم در انتخاب شرکتها و گروههای کالایی، این موضوع را لحاظ کنیم. با این حال، ارزیابی نهایی را باید بعد از نمایشگاه انجام دهیم؛ چون برای ما تعداد غرفهها بهتنهایی شاخص موفقیت نیست. اینکه چه تعداد ارتباط تجاری شکل گرفته، چه مذاکراتی انجام شده و چه همکاریهایی بعد از نمایشگاه ادامه پیدا میکند، اهمیت بیشتری دارد.
بسپار- توافقنامههای منعقدشده با تشکلها چه کمکی به نمایشگاه کردند؟
صدیقی: یکی از سیاستهای اصلی ما از ابتدا، استفاده از ظرفیت تشکلهای تخصصی بوده است. تشکلها ارتباط مستقیم و مستمر با اعضای خود دارند و میتوانند در شناخت نیازهای واقعی صنعت و همچنین معرفی نمایشگاه به فعالان اقتصادی، نقش مؤثری داشته باشند.
توافقنامهها با تشکلها صرفاً جنبه تشریفاتی نداشته و هدف ما ایجاد یک همکاری واقعی در زمینههای مختلف، از جمله معرفی نمایشگاه، دعوت از فعالان، برگزاری نشستهای تخصصی، توسعه ارتباطات تجاری و جذب مخاطبان تخصصی بوده است.
به اعتقاد ما، هرچه نقش تشکلها در یک رویداد تخصصی بیشتر باشد، نمایشگاه از یک رویداد صرفاً تجاری فاصله گرفته و به یک پلتفرم واقعی برای صنعت تبدیل میشود.
بسپار- نمایشگاه چه برنامههای جانبی خواهد داشت؟ حضور هیأتهای تجاری ـ آیا حضور هیأتی به خاطر تحریمهای پروازی و غیره لغو شده ـ و جلسات B2B، کارگاههای آموزشی و…
صدیقی: برای پلاستشو برنامههای جانبی با هدف افزایش ارزش تجاری و تخصصی نمایشگاه در نظر گرفته شده است. از جمله برنامهها میتوان به جلسات B2B، نشستهای تخصصی، کارگاههای آموزشی، برنامههای معرفی محصولات و فناوریها و نشستهای تجاری میان تولیدکنندگان و خریداران اشاره کرد.
در حوزه تجاری نیز مذاکرات و برنامهریزی انجام شده و تلاش داشتیم بخشی از مخاطبان خارجی را به نمایشگاه متصل کنیم. با این حال، شرایط منطقه و محدودیتهای مربوط به پروازها و ترددهای بینالمللی، در مقاطعی بر برنامههای تجاری اثر گذاشته است.
با این حال، ما در این دوره از نمایشگاه، ۳۰ نفر از کشورهای عراق، افغانستان، حوزه CIS و عمان دعوت کردیم که در این نمایشگاه حضور پیدا کنند و با مشارکتکنندگان تعامل داشته باشند.
بسپار- برای دوره آینده چه تغییرات احتمالی در تاریخ، محل برگزاری و ساختار کلی نمایشگاه در نظر دارید؟
صدیقی: طبیعتاً وضعیت تقویم نمایشگاهی بر میزان تمرکز مخاطبان و مشارکتکنندگان اثرگذار است، اما ما نمیخواهیم موفقیت پلاستشو را به این موضوع نسبت دهیم. باید هویت مستقل خود را ایجاد کند.
صنعت پلاستیک کشور ظرفیت بسیار بزرگی دارد و در طول سال نیازمند رویدادهایی است که بتواند بخشهای مختلف این صنعت را به شکل هدفمند به یکدیگر متصل کند. مسئله اصلی، همافزایی میان نمایشگاهها و جلوگیری از پراکندگی ظرفیت صنعت است.
تعدد رویدادهای مشابه، در صورتی که بدون تفکیک مأموریت و جامعه هدف برگزار شوند، میتواند برای صنعت و مشارکتکنندگان هزینه ایجاد کند. پلاستشو تلاش دارد مأموریت مشخصی داشته باشد و بر بازار محصولات نهایی، تجارت و ارتباط میان تولیدکننده و مصرفکننده تمرکز کند.
بسپار- آیا فضای قابل دسترسی برای گروه تجهیزات ممکن خواهد بود؟ آیا هدفگذاری شما در نهایت تبدیل پلاستشو به یک نمایشگاه تخصصی سالانه با محوریت بازار و تجارت محصولات پلیمری است؟
صدیقی: پس از پایان دوره نخست، قطعاً ارزیابی کاملی از نظر مشارکتکنندگان، بازدیدکنندگان، گروههای کالایی، فضاهای نمایشگاهی و همچنین بازخورد تشکلها و فعالان صنعت انجام خواهیم داد.
یکی از موضوعات مهم برای ما، افزایش فضای تخصصی نمایشگاه و امکان توسعه گروههای کالایی، بهویژه در حوزه تجهیزات و ماشینآلات است. در صورتی که فضای مناسب و متناسب با نیاز این بخش فراهم شود، امکان حضور گستردهتر شرکتها در این حوزه وجود خواهد داشت.
هدف ما این نیست که صرفاً فضای نمایشگاه را بزرگتر کنیم؛ هدف ما این است که ساختار نمایشگاه را بهگونهای توسعه دهیم که هر گروه کالایی جایگاه مشخص و مخاطب تخصصی خود را داشته باشد.
بله، هدف بلندمدت ما ایجاد یک رویداد سالانه و قابل اتکا برای صنعت پلیمر و پلاستیک است، اما با یک تفاوت مهم. ما نمیخواهیم پلاستشو صرفاً یک نمایشگاه تقویمی باشد که هر سال تعدادی شرکت غرفه بگیرند و چند روز بعد نمایشگاه تمام شود.
نگاه ما این است که پلاستشو باید به یک پلتفرم تجاری و بازارمحور تبدیل شود؛ جایی که تولیدکننده بتواند بازار پیدا کند، خریدار بتواند تأمینکننده پیدا کند، شرکتهای فناوری بتوانند مشتری پیدا کنند و فعالان صنعت درباره مسائل و فرصتهای جدید گفتوگو کنند.
اگر این اتفاق بیفتد، نمایشگاه میتواند هر سال یک گام جلوتر برود. دوره اول برای ما در واقع یک آزمون بزرگ است. قرار نیست ادعا کنیم که از همین دوره اول، همه اهداف بهطور کامل محقق میشود؛ اما میخواهیم پلاستشو را از همین ابتدا با نگاه بلندمدت بسازیم.
هدف نهایی، ایجاد یک رویداد تخصصی سالانه با محوریت بازار، تجارت و زنجیره ارزش محصولات پلیمری است؛ نمایشگاهی که هم صنعت را به بازار نزدیک میکند و هم بازار را با ظرفیتهای صنعت آشنا میکند.





