اختصاصی بسپار/ حیاتی بودن تاب آوری زنجیره تأمین در دوران پس از همه گیری کووید-19

گروه ترجمه و تولید محتوا در بسپار/ایران پلیمر پیچیده شدن روزافزون زنجیره تأمین جهانی، تغییرات آب و هوایی و رویدادهای ژئوپلیتیکی منجر به اختلال بیشتر خواهد شد.
به همین دلیل کسبوکارها باید به طور موثر با شرایط جدید سازگار شوند و طبیعتاً انعطافپذیری زنجیره تأمین مهم نه بلکه حیاتی است. زیرا اختلالات زنجیره تأمین همیشه اتفاق افتاده و خواهد بود. قبل از همهگیری کووید-19 در اوایل دهه 2020، شرکتها بهطور متوسط هر سه سال و نیم یکبار، یک تا دو ماه اختلال را تجربه میکردند. بنابراین در شرایط عادی جدید، انتظار می رود که اختلالات اگر بیشتر نباشد، حداقل به همان اندازه که قبل از همهگیری رخ میداد، اتفاق بیفتد. این نرخهای اختلال فزاینده را میتوان به زنجیرههای تأمین جهانی پیچیدهتر نسبت داد یعنی آب و هوای نامساعد ناشی از تغییرات آب و هوایی؛ رویدادهای ژئوپلیتیکی که می تواند زنجیره های تأمین طولانی را مختل کند؛ و چالش های دیگری که در نهایت به دلیل توسعه بازارها، محصولات و فناوری ها به وجود می آیند. اگرچه بسیاری از این رویدادها خارج از کنترل هر شرکتی است، اما شرکت ها می توانند با ایجاد انعطاف پذیری زنجیره تأمین خود، شرایط را تحت کنترل در آورند.
انعطافپذیری زنجیره تأمین به عنوان توانایی یک شرکت برای مدیریت اختلالات غیرمنتظره زنجیره تأمین با قابلیتهای موجود تعریف میشود. به عبارت دیگر، انعطافپذیری زنجیره تأمین توانایی واکنش به مشکلات و بازیابی بدون تأثیر قابل توجهی بر عملیات یا جدول زمانی مشتری است. اختلالات زنجیره تأمین می تواند 45 درصد از سود سالانه یک سازمان را در طول یک دهه به خطر بیاندازد.
یکی از ویژگی های بارز انعطاف پذیری زنجیره تأمین، تغییر است. ایجاد انعطافپذیری زنجیره تأمین نیازمند تغییر و بهروزرسانی فرآیندها و شیوهها برای رسیدگی به چالشهای فعلی است. همانطور که جهان و بازارهای جهانی در حال تکامل هستند، زنجیره های تأمین نیز باید به تغییر ادامه دهند تا با آن ها همگام شوند. با به وجود آمدن چالشهای جدید، شرکتها باید برنامههای انعطافپذیری زنجیره تأمین خود را تنظیم کنند تا از خطرهای آتی جلوتر بمانند. در حال حاضر، این بدان معناست که شرکتها باید تغییراتی در رویکردهای خود نسبت به سه عامل اصلی انعطافپذیری زنجیره تأمین – فرآیندها، افراد و فناوری – ایجاد کنند.
موجودی بیشتر
مدیریت موجودی نیز یک فرآیند حیاتی است. موجودی کافی برای پاسخگویی به تقاضا به اضافه مقداری ذخیره برای پوشش افزایش تقاضا، وقفه های تولیدکنندگان یا تاخیرهای عملیاتی ضروری است. اما موجودی بیش از حد به این معنی است که شما به طور غیرضروری سرمایه و فضای موجود در انبار خود را که در آینده نزدیک به آن نیاز دارید، متوقف کرده اید. با این حال، در عصر اختلالات زنجیره تأمین و زمانهای طولانیتر، شرکتها باید به سمت یک راهبرد مدیریت موجودی محافظهکارانهتر حرکت کنند.