اخباراخبار ویژه

اختصاصی بسپار/ گفت‌وگو با سانیا باستی، تقدیرشده دوره پنجم جایزه کاوه: دانشجو بودن، مفهومی عمیق‌تر از صرفا حضور در کلاس‌ دارد

بسپار/ایران پلیمر  جایزه کاوه هر ساله توسط گروه رسانه‌ای بسپار/ایران پلیمر با هدف تقدیر از دانش‌آموختگان برتر رشته مهندسی پلیمر و رنگ اهدا می‌شود.

آنچه در ادامه می خوانید گفت‌وگویی است با سانیا باستی فارغ‌التحصیل دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات از تقدیرشدگان دوره پنجم جایزه کاوه. امید است این مسیر علمی الهام‌بخش، در کنار تلاش‌های نسل جوان و پرتلاش کشور، به اعتلای دانش، صنعت پلیمر و شکوفایی ایران عزیز بینجامد.

بسپار- چه چیزی باعث شد رشته مهندسی پلیمر را برای تحصیل انتخاب کنید؟ آیا در مدرسه دانش‌آموز خوبی بودید؟
باستی: از آن‌جا که پدرم دبیر فیزیک بود، از همان کودکی در فضایی فرهنگی رشد کردم و خواسته یا ناخواسته با درس و مطالعه انس گرفتم. در تمام مقاطع تحصیلی جزو دانش‌آموزان ممتاز مدرسه بودم. در دوران دبیرستان، شیمی بیش از هر درس دیگری برایم جذابیت داشت. در سال دوازدهم، معلم شیمی ما که خود فارغ‌التحصیل مهندسی شیمی از دانشگاه تهران بود، جمله‌ای گفت که هنوز در ذهنم مانده است: «اگر به شیمی علاقه دارید و در ریاضی توانمند هستید، مهندسی پلیمر را انتخاب کنید.»

او به‌ویژه بر گرایش رنگ این رشته تأکید داشت و آن را پرکاربرد و جذاب می‌دانست. آن زمان ذهنیت دقیقی نسبت به این رشته نداشتم، اما با کنجکاوی بیشتر به صحبت‌های افراد مختلفی که در این مسیر تحصیل یا فعالیت داشتند گوش سپردم؛ هفت نفر با جایگاه‌های متفاوت، از دانشجوی دکتری در خارج از کشور تا دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه صنعتی امیرکبیر و همچنین فعالان صنعت. روایت‌های متفاوت اما الهام‌بخش آنان، حتی چالش‌هایی که مطرح می‌کردند، برایم انگیزه‌ساز شد و همین امر مرا به انتخاب مهندسی پلیمر سوق داد.

بسپار- در دوران دانشجویی چه چالش‌هایی داشتید و چطور از پس آن‌ها برآمدید؟
باستی: دوران دانشجویی برای من سراسر چالش و تجربه بود. دو ترم نخست کارشناسی در بحبوحه‌ی کرونا و به‌صورت مجازی سپری شد؛ دوره‌ای که به دلیل نبود زیرساخت‌های مناسب و دشواری‌های یادگیری آنلاین، مسیر تحصیل را پیچیده و پرمانع کرده بود. در حقیقت، شروع واقعی تحصیل از ترم سوم و با بازگشت تدریجی به کلاس‌های حضوری و رعایت پروتکل‌ها آغاز شد.
در طول هشت ترم تحصیل، با حفظ معدل بالای ۱۸ همواره جزو دانشجویان ممتاز بودم. همین امتیاز، امکان انتخاب واحد بیش از سقف مجاز را برایم فراهم می‌کرد، به‌گونه‌ای که اغلب هر ترم ۲۲ تا ۲۴ واحد می‌گذراندم. این مسئله اگرچه باعث پیشرفت تحصیلی‌ام می‌شد، اما دشواری‌های خاص خود را نیز به همراه داشت. به‌عنوان نمونه، در ترم چهارم سه آزمون سنگین استاتیک و مقاومت مصالح، مکانیک سیالات و محاسبات عددی را در یک روز پشت سر گذاشتم. با وجود این فشردگی‌ها که مستلزم برنامه‌ریزی دقیق و مدیریت زمان بود، توانستم با پشتکار و حمایت خانواده از این چالش‌ها عبور کنم و مسیر تحصیلی‌ام را با موفقیت ادامه دهم.

بسپار- موضوعاتی که در طول تحصیل برای شما جالب توجه بوده و روی آن‌ها کار کرده‌اید چه بوده است؟
باستی: در طول دوران تحصیل، بیشترین علاقه‌ام معطوف به حوزه‌های پلیمرهای طبیعی، کامپوزیت‌ها و نانومواد بود و هست. در همین مسیر، به لطف راهنمایی‌های آقای دکتر بازگیر، پروژه‌ای در این زمینه برایم تعریف شد. پس از انجام مطالعات اولیه، ایشان امکانات آزمایشگاه را در اختیارم قرار دادند و این فرصت فراهم شد تا در محیط عملی و آزمایشگاهی به‌طور مستقیم بر روی پروژه فعالیت کنم.

بسپار- آیا انتظار شما از تحصیل در دانشگاه مطابق چیزی بود که فکر می‌کردید؟
باستی: حقیقت آن است که واقعیت با آنچه در ابتدا تصور می‌کردم متفاوت بود. همیشه ظاهر ماجرا زیبا به نظر می‌رسد، اما در عمل، مسیر بسیار دشوارتر و وابسته‌تر به تلاش و پیگیری فردی است. بیش از هر چیز دریافتم که دانشجو بودن، مفهومی عمیق‌تر از حضور در کلاس‌ها دارد. معنای واقعی آن این است که خودت باید جویای علم باشی، برایش تلاش کنی و پیگیرانه مسیرت را بسازی.

بسپار- کدام یک از اساتید تأثیر ویژه‌ای روی مسیر تحصیلی شما داشتند؟
باستی: افتخار آن را داشته‌ام که در مسیر تحصیل، دانشجوی آقای دکتر عباسیان باشم. صمیمانه از ایشان قدردانی می‌کنم که همواره راه درست را به من نشان دادند و راهنمایی‌ها و حمایت‌های ارزشمندشان را از من دریغ نکردند. همچنین مراتب سپاس خود را از آقای دکتر بازگیر ابراز می‌دارم که با فراهم‌کردن بسترهای لازم و در اختیار گذاشتن امکانات، زمینه‌ی رشد و پیشرفت مرا فراهم کردند و در طول این مسیر پشتیبان من بودند.

بسپار- برای دانشجویانی که تازه وارد این رشته می‌شوند چه توصیه‌ای دارید؟
باستی: درس بخوانید و در این مسیر خسته نشوید، چرا که کار، تفریح و مشکلات بخشی از زندگی همه‌ی ما هستند. آنچه اهمیت دارد، استفاده‌ی بهینه از زمان است. برای دروس تخصصی حتماً به سراغ کتب و رفرنس‌های اصلی بروید و در کنار آن، از سؤال پرسیدن دریغ نکنید، چرا که درست پرسیدن، کلید یادگیری اصولی است.

بسپار- فکر می‌کنید چه مهارت‌هایی (غیر از درس خواندن) برای موفقیت در این حوزه ضروری است؟
باستی: تسلط به زبان انگلیسی، آشنایی و تسلط بر نرم‌افزارهای آفیس و همچنین فراگیری نرم‌افزارهایی مانند CATIA، SolidWorks، ABAQUS و مشابه آن‌ها، از مهارت‌های ارزشمند و کارآمد برای هر مهندس پلیمر به شمار می‌آید. در حال حاضر که هوش مصنوعی به یکی از مهم‌ترین موضوعات جهانی بدل شده است، لازم است یادگیری و به‌کارگیری آن را نیز جدی گرفت. با این وجود، هوش مصنوعی با تمام توانمندی‌هایش قادر به ارائه‌ی ایده‌هایی متناسب با درک تمامی شرایط و محدودیت‌های حاکم بر یک سازمان یا مجموعه نیست. هنر واقعی یک مهندس این است که با شناسایی به‌موقع چالش‌ها، متناسب با شرایط، امکانات و محدودیت‌ها ایده دهد و آن‌ها را اجرایی کند. بی‌تردید، این مهم تنها زمانی امکان‌پذیر است که ابتدا «درست اندیشیدن» را بیاموزیم.

بسپار- اگر برگردید به سال اول دانشگاه، چه کاری را حتماً متفاوت انجام می‌دادید؟
باستی: اگر به گذشته بازگردم، کارهای پژوهشی و آزمایشگاهی را زودتر آغاز می‌کردم تا در کنار گذراندن دروس نظری، دید عمیق‌تر و روشن‌تری نسبت به مفاهیم پیدا کنم. همچنین با مطالعه‌ی گسترده‌تر مقالات، تلاش می‌کردم آشنایی بیشتری با موضوعات روز علمی و صنعتی به دست آورم.

بسپار- برنامه بعدی شما در مسیر علمی یا شغلی چیست؟
باستی: در گام نخست، هدفم ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد و تداوم فعالیت‌های علمی و پژوهشی است تا بتوانم به سهم خود، هرچند کوچک، نقشی مؤثر در پیشبرد این صنعت ایفا کنم.

بسپار- این جایزه را می‌شناختید؟ از چه طریقی؟ و انگیزه شما برای شرکت در این رقابت چه بود؟
باستی: از اواخر ترم دوم کارشناسی با مجله بسپار آشنا شدم و همواره آن را دنبال می‌کردم. از همین رو نیز با جایزه‌ی کاوه آشنایی پیدا کردم. سرکار خانم علیزادمنیر مشوق اصلی من برای شرکت در این رقابت بودند و همین امر فرصتی شد تا خود را در عرصه‌ای جدی محک بزنم. در پایان، از پدر و مادر عزیزم سپاسگزارم که در تمام این مسیر، همواره حامی و پشتیبان من بوده‌اند.

نوشته های مشابه

یک دیدگاه

  1. با سلام…. خدمت خانم مهندس بگم که…. ما مستاجر داشتیم فوق لیسانس بود و بلد نبود دکمه کولر بزنه…….. پس به همه تو صیه نکن درس بخونند ..خیلیا در جامعه درس میخونند و هیچ تجربه و مهارتی کسب نمیکنند و به .. واسطه اون مدرک فقط سر کار میرن و جایگاه دارن… اره… پدر علم تجربس … حتی اگر پزشک باشی … با تشکر از سایت وزین و برند ایران پلیمر و مدیریت قوی خانم منیر .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا