اختصاصی بسپار/ نقش پوششهای هوشمند دریایی بر الزامات شاخص شدت کربن (CII)

بسپار/ ایران پلیمر در حالی که ما به تلاش برای کربن زدایی جهان ادامه می دهیم، سازمان بین المللی دریانوردی (IMO)، استراتژی انتشار گازهاي گلخانه اي (GHG) را با هدف کاهش انتشار کربن ناوگان جهانی به ميزان 40 درصد تا سال 2030 و کاهش70 درصدی انتشار دي اكسيد كربن تا سال 2050 هدف قرار داده است. استراتژی گازهای گلخانه ای در سال 2018 توسط IMO تصویب شده و نرخ کاهش با سال 2008 مقایسه شده است. اقدامات بهبود کوتاه مدت از جمله الزامات بهره وری انرژی برای کشتیهای بزرگ از اول ژانویه 2023 لازم الاجرا خواهد بود. به عنوان مثال، شاخص راندمان انرژی موجود (EEXI) روشی برای تنظیم محدودیتهای سرعت و قدرت کشتیهاست و برای همه کشتیهای با تناژ ناخالص بالاتر از GT 400 که تحت MARPOL Annex VI قرار میگیرند، قابل استفاده است.
ناهمواری و زبري سطح بدنه کشتی بر عملکرد هیدرودینامیکی آن تأثیر می گذارد كه ميزان زبري با افزايش عمر کشتی، اعمال نامناسب رنگ، آسیب پوشش، سایش و رسوب زیستی افزایش می یابد. افزایش زبری بدنه منجر به افزایش مصرف سوخت کشتی شده كه اين امر منجر به انتشار گازهای گلخانه ای (GHG) بيشتر میشود. این پدیده در حال تبدیل شدن به یک مشکل بزرگ برای کشتی هاست زیرا فشار روزافزونی از سوی سازمانهاي جهاني برای اجرای اقدامات بهره وری انرژی وجود دارد. نمونه دیگری از این مورد، كه توسط سازمان بین المللی دریانوردی (IMO) مطرح شده است، شاخص شدت کربن(CII) است كه یک پارامتر عملیاتی برای کشتیهای با تناژ ناخالص بیشتر از GT 5000 است. هر دو اقدامات EEXI و CII مالکان کشتیها را به سرمایهگذاری بر روي سيستمهای صرفهجویی انرژی از طریق مقاومسازی یا کاهش انتشار کربن کشتیها از طریق محدودسازي قدرت موتور سوق میدهند. بر اساس تحقیقات قبلی در زمینه انرژی و کارایی کشتیها و نقش پوششهای بدنه، پارامتر CII تحت تأثیر انتخاب مالکان کشتی برای آمادهسازی سطح، سیستم پوشش بدنه و …. قرار میگیرد.
انواع فناوریهای پوششهای دریایی
پوششهای ضد خزه مرسوم، شامل بايوسايدهايي مانند نمكهاي روي و مس هستند كه برای از بین بردن ارگانیسمهای خزه و تميز نمودن سطح مورد استفاده قرار ميگيرند. از سال 2008، IMO استفاده از پوششهای برپايه تركيبات قلع را به دلیل اثرات مضر آنها بر روي ارگانيسمهاي مفيد دريايي ممنوع کرده است. امروزه پوششهای پلیمری محتوي رهاكننده تركيبات نرم (SFR) به عنوان جایگزینی برای فناوریهای قديمي مورد استفاده قرار ميگيرند، به اينصورت كه تركيبات دريايي میتوانند به دلیل صاف و لغزنده بودن سطح، دارا بودن تركيبات آبدوست و آبگريز و انتشار تدريجي روغنهاي F-organo بر روي سطوح SFR بچسبند. پوششهای جديد محتوي رهاكننده تركيبات سخت (HFR) یک جایگزین سازگار با محیطزیست به جاي رنگهای سمی ضد خزه مرسوم و رنگهای SFR هستند زیرا در اين سيستمها نیاز به استفاده از بايوسايدها، فلوئوروپلیمرها و انتشار روغنهاي F-organo از بین میرود. مكانيزم سيستمهاي ضد خزه HFR مشابه با پوششهاي SFR بوده و تفاوت آن در بهبود مقاومت مكانيكي، سهولت در فرايند تعميرات و عدم وجود مواد مضر براي محيط آبي است. مشابه با پوشرنگهاي SFR، در پوششهاي HFR نيز انتظار ميرود كه ردپاي كربن در كشتيها كاهش يافته و همچنين ميزان نويز ايجاد شده در زير آب (URN) در سرعت ثابت، با كاهش بار ايجاد شده بر روي موتور و پروانه كشتي، كاهش يابد.
شركت نوآوري و فناوري گرافيت (GIT) اخيرا فناوري HFR را به ثبت رسانده است كه اين فناوري بر اساس تعامل بين خودآرايي (Self-assembly) آلياژ پليمري پس از پاشش و مكانيزم شبكهاي شدن است. پليمرهاي محتوي تركيبات آبدوست و آبگريز به همراه نانوپيگمنتهاي گرافن پس از پخت توسط فعالكنندههاي حرارتي، يك پوشش نهايي سخت و محتوي تركيبات آّبدوست و آبگريز را حاصل نموده كه قادر به حداقل نمودن برهم كنش بين پوشش با گونههاي مختلف مواد زيستي ميباشند.
صيقل دادن پروانه كشتي و تميز كردن بدنه آن
تميز نگه داشتن بدنه و پروانه كشتي از هرگونه خزه و رسوبات زيستي، روشي هوشمندانه براي حفظ بالاترين عملكرد كشتي و كاهش انتشار ميزان كربن است. تكنيكهاي تميز كردن بدنه و پروانه كشتيها در زير آب با وجود اينكه ميتواند منجر به بازيابي سطح شود اما همچنان ميتواند مشكلات ديگري را ايجاد نمايد:
(ادامه دارد …)
متن کامل این مقاله را در شماره 245 دوماهنامه پوشرنگ از گروه مجلات بسپار که در پایان اسفند ماه 1401 منتشر شده است، بخوانید.
در صورت تمایل به دریافت نسخه نمونه رایگان و یا دریافت اشتراک با شماره های ۰۲۱۷۷۵۲۳۵۵۳ و ۰۲۱۷۷۵۳۳۱۵۸ داخلی ۳ سرکار خانم ارشاد تماس بگیرید. نسخه الکترونیک این شماره از طریق طاقچه و فیدیبو قابل دسترسی است.