اخباراخبار ویژه

اختصاصی ایران پلاست/ گفت‌وگوی بسپار با دکتر رضا توفیقی، دبیر انجمن مستربچ و  آمیزه‌های پلیمری ایران: در ایران‌پلاست، منافع فعالان صنعت پلاستیک باید اولویت داشته باشد

بسپار/ ایران پلیمر نمایشگاه ایران‌پلاست به عنوان یکی از رویدادهای مهم صنعت پلیمر کشور، در سال‌های اخیر با چالش‌های متعددی از جمله تغییر در ساختار سیاست‌گذاری، اختلاف میان نهادهای برگزارکننده و کاهش حضور مشارکت کنندگان خارجی‌ روبه‌رو بوده است. انجمن مستربچ و  آمیزه‌های پلیمری ایران، به عنوان یکی از انجمن‌های تخصصی این صنعت، امسال نیز نقش فعالی در سازماندهی برگزاری نمایشگاه و حمایت از اعضا در جانمایی داشت. در گفت‌وگوی اختصاصی بسپار با دکتر رضا توفیقی، دبیر این انجمن، به بررسی نقش انجمن در نوزدهمین دوره ایران‌پلاست، چالش‌های اجرایی نمایشگاه و برنامه‌های آتی انجمن پرداخته‌ایم.

بسپار- در ادامه توافقات و درخواست های تشکلی در دوره های قبلی مبنی بر حضور و مشارکت تشکل ها در برنامه ریزی و سیاستگذاری ایران پلاست، در این دوره به طور جدی تری، بخش سیاست‌گذاری و بخش اجرا، تحت دو مدیریت مستقل پیش رفتند. ارزیابی شما از این روند چه بود؟

دکتر توفیقی: اساسا برگزاری نمایشگاه کاری بسیار تخصصی است. فرد یا مجموعه‌ای که مسئولیت برگزاری نمایشگاه را بر عهده دارد باید دانش فنی و تخصصی لازم را داشته باشد. متأسفانه در ایران این امر به یک کارکرد عمومی و غیر تخصصی بدل شده است.

در گذشته، سازمان توسعه تجارت ایران این الزام را داشت که شرکت‌هایی که مایل به برگزاری نمایشگاه هستند (مجریان نمایشگاه)، رتبه‌بندی شوند و واجد ویژگی‌ها و سطح تخصص مشخصی باشند. برای رسیدن به این هدف، از یک مجموعه تخصصی در آلمان کمک گرفته شد تا سطح برگزاری ارتقا یابد. آنها دعوت ایران را پذیرفتند و دو گروه ۳۰ نفره از ایران به آلمان اعزام شدند و پس از گذراندن دوره های مربوطه موفق به اخذ گواهینامه EMD شدند. پس از این دو دوره برای صرفه جویی در هزینه ها از همان اساتید دعوت شد که به ایران آمدند و چند دوره تخصصی را در این جا برگزار کردند و به تدریج این گواهینامه EMD به عنوان یکی از عوامل رتبه بندی شرکت های مجری در نظر گرفته شد.

در فرآیند رتبه‌بندی، با استفاده از مدل‌های علمی معیارهای انتخاب و سپس وزن‌دهی شد و بنا بود این فرآیند حتی مکانیزه و به شکل نرم‌افزار پیاده‌سازی شود تا امکان دخل‌وتصرف در نتایج وجود نداشته باشد. اما در نهایت، عملی نشد. متأسفانه در سازمان‌های دولتی، تغییرات مدیریتی باعث تغییر و بی توجهی به بسیاری از زیرساخت‌های ایجاد شده می‌شود.

بعضی از صاحب نظران معتقدند برگزاری دوسالانه ایران‌پلاست منطقی‌تر بود. اما بعدها تصمیم گرفته شد این نمایشگاه سالانه برگزار شود. ما اصرار داشتیم که مجریان نمایشگاه باید دانش تخصصی داشته باشند و نمایشگاه زیر نظر شورای سیاست‌گذاری اداره شود، زیرا در برخی نمایشگاه‌های مهم مانند نفت و گاز، نهادهای دولتی بیش از حد دخالت می‌کردند.

امسال شرکت ملی صنایع پتروشیمی عهده دار شورای سیاست‌گزاری و بخش عمده‌ای از اجرای نمایشگاه شده است. شورای سیاست‌گزاری زیر نظر مدیرکل محترم دفتر صنایع پایین دستی و اجرا زیر نظر مدیر محترم روابط عمومی آن شرکت تاکنون پیش رفته و نقش مجری امسال خیلی کمتر بوده به نحوی که می توان گفت مجری نمایشگاه همان روابط عمومی NPC است.

مشکل اصلی این است که در ایران بسیاری از امور بر اساس منافع ذی‌نفعان پیش می‌رود، نه بر مبنای اصول و بایدها. در ایران‌پلاست، منافع صنعتگران و فعالان صنعت پلاستیک باید اولویت داشته باشد، اما گاهی عوامل دیگری پررنگ‌تر شده و مبنای تصمیم گیری قرار می‌گیرد.

هدف ما در انجمن تولیدکنندگان مستربچ و آمیزه های پلیمری این است که در ایران‌پلاست نوزدهم، حداقل منافعی را برای صنعت مستربچ و کامپاند ایجاد کنیم که فعالان این صنعت و اعضاء انجمن بتوانند از این رویداد در حیطه اهداف واحد صنعتی یا بازرگانی خود بهره مند شوند.

ما سه سالن ۵، ۶ و ۷ را در اختیار داریم، مقرر شد که از هر سالن چهار غرفه (جمعاً ۱۱ غرفه) تحت کنترل NPC باشد انجمن هم ۹3 غرفه به اعضا عرضه کرد. انجمن به عنوان یک نهاد غیرانتفاعی، غرفه های در اختیار را ظرف یک هفته و با رعایت معیارهایی در اختیار اعضا قرار داد (شیوه ای که اگر قرار بود اینترنتی انجام شود شاید به چند دقیقه محدود و بدون لحاظ کردن اولویت ها انجام می‌شد). غرفه‌های ممتاز با شرایط ویژه عرضه شد تا تعادل در تقاضا ایجاد شود.

اگر بخواهیم به طور کلی ایران‌پلاست نوزدهم را بررسی کنیم، باید به شرایط محیطی هم توجه کرد. به دلیل ناترازی‌ها و مشکلات اقتصادی، بازگشت کارگران افغان، شرایط نامساعد کسب‌وکار در سال ۱۴۰۴ و همچنین شرایط جنگی و محدودیت‌های بانکی، اشتیاق شرکت‌ها برای حضور در نمایشگاه کاهش یافته است.

علاوه بر این، هزینه غرفه‌ها باید به حساب NPC واریز شود که بسیار بالاتر از سال‌های گذشته است و از سوی دیگر، به دلیل سایه جنگ و هشدارهای امنیتی، حضور مشارکت‌کنندگان خارجی، چه غرفه‌دار و چه بازدیدکننده، تقریباً به صفر رسیده است. حتی چین نیز سفر اتباع خود به ایران را با ملاحظات جدی اعمال کرده است.

 

بسپار- با این شرایط، آیا اساساً برگزاری نمایشگاه کار درستی بود؟ آیا در جلسات سیاستگذاری چنین پیامی یعنی توقف یا تعویق نمایشگاه، از سوی نمایندگان تشکل ها به برگزارکننده منتقل شد؟

دکتر توفیقی: وقتی تقاضا وجود دارد، برگزاری نمایشگاه توجیه‌پذیر است. به عنوان یک انجمن، من حقی برای مخالفت ندارم.

اما اگر به عنوان کارشناس نظر من را بخواهید، با توجه به چالش‌های امسال، برگزاری را توصیه نمی کردم. با این حال، وظیفه من در حال حاضر تأمین بهترین شرایط ممکن برای اعضاست و در مجموع، با وجود مشکلات، آنچه برای صنعت مستربچ و کامپاند حاصل شده، قابل قبول است.

 

بسپار- انجمن برای بخش سیاست‌گذاری و محتوایی نمایشگاه چه همراهی‌هایی داشت و چه برنامه‌های دارد؟

دکتر توفیقی: یک نمایشگاه استاندارد چند رکن دارد: مشارکت‌کننده یا غرفه‌گذار اعم از داخلی و خارجی، بازدیدکننده داخلی و خارجی و همچنین کنفرانس‌ها و کارگاه‌های آموزشی.

 

بسپار- در نیمه دوم سال، انجمن چه برنامه‌هایی خواهد داشت؟

دکتر توفیقی: جایگاه انجمن، به عنوان نهادی غیرانتفاعی، حداکثرسازی منافع اعضاست. ما در سه مسیر اصلی فعالیت می‌کنیم: بررسی‌های منظم، انعکاس مشکلات اعضا و پیگیری آن از طریق نهادهای حاکمیتی مربوطه است. به عنوان مثال، اخیراً دولت در رفع تعهد ارزی صنایع، مهلت بیشتری نسبت به قانون قبلی داده است و ما این بخشنامه را بررسی کردیم. همچنین، در زمینه تخصیص ارز برای واردات اقلام مورد نیاز، لیستی حدود ۴۰ قلم کالا تهیه و به دولت ارائه کرده‌ایم.

در حوزه تأمین نیازهای صنعت، جلسات متعددی درباره تأمین برق، تعیین تعرفه‌ها و مسائل مرتبط برگزار کرده‌ایم. از جمله توانستیم تعرفه برق صنعتی را که سال گذشته برای صنعت مستربچ و کامپاند معادل مجتمع های پتروشیمی ابلاغ شده بود، پس از تلاش فراوان از این کد خارج و به حالت قبل برگردانیم.

یکی دیگر از اهداف مهم ما ارتقای سطح دانش تخصصی است. اوایل حضور من، دوره‌های آموزشی برگزار شد و در صورتی که استقبال مناسب باشد این روند می تواند ادامه پیدا کند.

حفظ و ارتقای هویت انجمن نیز برای ما اهمیت ویژه دارد. در سال‌های اخیر این هویت با چالش مواجه شده بود. تلاش کردیم روابط نزدیک و موثر با نهادهای حاکمیتی و غیردولتی را دوباره و مستقیما برقرار کنیم. در ۹ ماه گذشته، از اتاق ایران و تهران به اندازه ۴ سال قبل کمک بلاعوض دریافت کردیم و تا پایان شهریور ماه، فضای بیشتری به ساختمان انجمن اضافه می‌کنیم تا این نهاد صنفی برای انجام امور خود، تقویت شود.

(ادامه دارد …)

متن کامل این گفت و گو را در شماره 275 ماهنامه بسپار که در نیمه شهریور ماه 1404 منتشر شده است، می خوانید.

در صورت تمایل به دریافت نسخه نمونه رایگان و یا دریافت اشتراک با شماره های ۰۲۱۷۷۵۲۳۵۵۳ و ۰۲۱۷۷۵۳۳۱۵۸ داخلی ۳ سرکار خانم ارشاد تماس بگیرید. نسخه الکترونیک این شماره از طریق طاقچه  و  فیدیبو  قابل دسترسی است.

 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا