آیا سوپرباتریهای آینده از آب دریا گرفته میشوند؟

گروه ترجمه و تولید محتوا در بسپار/ ایران پلیمر همه میدانیم که در تلفنهای هوشمند، لپتاپها و همینطور خودروهای الکتریکی از باتریهای لیتیوم یونی کارآمد و قابل شارژ مجدد استفاده شده است. متاسفانه، لیتیوم یک منبع محدود است و مدیریت تقاضای رو به رشد جهانی برای این باتریهای نسبتا ارزانقیمت، بسیار چالشبرانگیز خواهد بود. بنابراین پژوهشگران به دنبال جایگزینهایی برای باتریهای لیتیوم یونی هستند.
یک جایگزین قابل قبول برای لیتیوم، سدیم است. سدیم در حجم بالا در آبهای آزاد و دریا یافت میشود و به راحتی امکان استخراج آن وجود دارد.
پژوهشگر ارشد پروژه ساخت این باتری ها، خانم Dorthe Bomholdt Ravnsbaek از دانشگاه جنوبی دانمارک، میگوید: تولید باتری سدیم- یونی همچنان در حال توسعه است و پژوهشگران در حال کار برای افزایش طول عمر این محصول و کاهش زمان لازم برای شارژ شدن آن هستند.
اما چرا این باتریها پتانسیل بهتری از باتریهای لیتیوم یونی دارند؟
یک دلیل بدیهی همانطور که گفته شد، این است که سدیم یک منبع آماده و در دسترس است که در مقادیر بسیار زیاد در آب دریا یافت میشود. از سوی دیگر لیتیوم یک منبع محدود است که باید از معدن و تنها در چند مرکز در دنیا استخراج شود. یک مزیت دیگر آن است که باتریهای سدیم یونی نیازی به کبالت ندارند، ماده ای که در تولید باتریهای لیتیوم یونی مورد استفاده قرار میگیرد. عمده کبالتی که امروز برای تولید باتریهای لیتیوم یونی مورد استفاده قرار میگیرد از کشور کنگو استخراج میشود که شورشهای محلی، معدنکاویهای ساماندهی نشده و نیروی کار کودک، بیثباتی و تردیدهای اخلاقی در تجارت با آن ایجاد میکند.
باتریهای سدیم-یونی را میتوان در همان کارخانههای لیتیوم- یونی تولید کرد که این مساله، مزیت دیگری به شمار می رود.
در مطالعه جدیدی که توسط این گروه پژوهشی انجام شده، یک الکترود جدید بر پایه آهن، منگنز و فسفر مورد بررسی قرار گرفته است. افزودن المان جدید منگنز نه تنها به باتری، ولتاژی بالاتر ارایه میکند، بلکه همچنین ظرفیت باتری را افزایش داده و انرژی بیشتری را هم منتقل میکند.
خانم Dorthe Bomholdt زمان دقیقی برای تولید این باتری هاارائه نکرده است. زیرا چالشهایی وجود دارد که باید حل شوند. یکی از چالشها این است که ممکن است تولید باتریهای سدیم یونی در قطع کوچک دشوار باشد.